ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٠

189

ترا چنانك به حسن و جمال ثانى نيست * مرا بعشق تو هم نيست در جهان ثانى

كجا برم دل و جان را كه در مقام بقا * تو هم دلى به حقيقت مرا و هم جانى

ز من تو جمله ربودى و جمله‌ام كشتى * چو جمله‌اى تويى اكنون مرا چه مىخواهى

تو بىمرا بدل دل اگر چه دلدارى * توئى مرا عوض جان اگر چه جانانى

1855

ز چشم من همه اكنون تويى كه مىبينى * ز عقل من همه اكنون توئى كه مىدانى

ز مغربى بشنو بعد ازين اگر شنوى * ازو نداى انا الحق و قول سبحانى

188

188

جنونى فوق غايات الجنونى * جنونى من حبيب « 1 » ذو فنونى

به عشقت زان ز هر مجنون فزونم * كه در خوبى ز هر ليلى فزونى

برون از خويشتن عمريت جستم * نمىدانستمت كاندر درونى

1860

نگار را ديده اندر جست‌وجويت * چه مىگردد چو تو عين عيونى

الا اى غمزه غماز دلبر * چنان پرمكر و دستان و فنونى

كه اندر سحر و مكارى و افسون * ز حد وصف و اندازه برونى

دلا از چشم سرمستش حذر كن * كه هم تركست و هم سرمست و خونى

دلا در تو است ساكن چون دلارام * چرا بىصبر و آرام و سكونى

1865

ترا در چند و چونى مغربى يافت * اگر چه برتر از چندى و چونى

189

189

چو نيست چشم دلت تا جمال او بينى * نگر به صورت خود تا مثال او بينى

ز آفتاب رخش گر به سايه خرسندى * نگر بجمله جهان تا ظلال او بينى

اگر چه جمله جهان هست سايه‌اش ليكن * چو آفتاب برآمد زوال او بينى

خيال‌بازى او بين كه پرده‌اى ز خيال * فكند بر رخ خود تا خيال او بينى

1870

خطست و خال جهان تا بكى به ديدهء تن * جمال او ز ره خط و خال او بينى

( 1 ) - ذى - سپه و لندن دو