ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧

159

لوح وجود سر بسر پر ز نقوش و حرف شد * گشت مفصلا عيان جملهء مجملات تو

يوسف جان چو دور ماند از پدر وجود خود * كرد مقيدش بكل مصر تو و نبات تو

1545

اى دل مستمند من صبر و ثبات « 1 » پيشه كن * بو كه رساندت به دو صبر تو و ثبات تو

وز جهتى از آن جهت در جهتش طلب كنى * بىجهتش به بينى ار محو شود جهات تو

بود و وجود مغربى لات و منات او بود * نيست بتى چو بود او در همه سو منات او

158

158

گاه مايى و گه شمايى تو * مىنگويى چنين چرايى تو

هر زمان كسوتى دگر پوشى * به لباس دگر برآيى تو

1550

هيچ كس مر ترا نياور دست * خودبخود آمدى خدايى تو

گرچه بيگانگى كنى گهگاه * نه‌اى بيگانه كآشنائى تو

دانمت كز جهان نه اى بيرون « 2 » * مىندانم كه از كجائى تو

جز تو كس نيست تا ترا بيند * ز چه برقع نمىگشايى تو

ز آن كسى نيستى كه زان خودى * هيچ‌كس را نه‌اى ترايى تو

1555

مغربى تو ترا نمىدانى * به حقيقت بدان كه مايى تو

159

159

آنك عمرى در پى او مىدويدم سو بسو * ناگهانش يافتم با دل نشسته روبرو

( 1 ) - ملك - صبر من و ثبات من ( 2 ) - لندن - ليكن