ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٤

155

گفتمش از كفر و دين انديشه دارم گفت رو * در جهان ما مدار انديشهء از كفر و دين

1510

گفتمش گوئى كه آدم جمع كل عالم است * گفت جمع عالم است و جمع رب العالمين

گفتمش كان نقش گويى بر مثال نقش تو است * گفت ظاهر شو به نقش خويشتن نقش آفرين

گفتمش با تو حديثى گفت خواهم بىگمان * گفت هر چ آن بىگمان گوئى بود بىشك يقين

گفتمش هم من تو و هم جمله تو خنديد و گفت * بر تويى كو من بود بادا هزاران آفرين

گفتمش كز آفتاب مغربى جويم نشان * گفت كز وى سايهء باقى است در روى زمين

155

155

1515

بيا ز چهرهء خوبان جمال خود را بين * ز خط و خال بتان خط و خال خود را بين

ز شكل و هيئت و رخسار و ابروى خوبان * ببدر خويش نظر كن هلال خود را بين

بيا به عزم تماشا به كائنات نگر * ظهور صورت علم و خيال خود را بين

دلم كه هست ترا آينه درو بنگر * اگر چه مثل ندارى مثال خود را بين

ز اعتدال قد سرو هر پرىرويى * به قد خويش بگو كه اعتدال خود را بين