ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٢

106

گر هزاران جامه پوشد قامت او هر « 1 » زمان * هر نظر هرگز نگردد ملتبس زان التباس

باده بىرنگ است ليكن رنگهاى مختلف * مىشود ظاهر درو از اختلاف جام و كاس

1025

گر شراب ناب بىرنگت همى بايد مدام * ديده را پررنگ ساقى دادنى بر كاس و طاس

در هزاران آينه هر لحظه رويش منعكس * مىشود تا شايدش ديدن ز راه انعكاس

از زبان جمله ذرات عالم مهر او * مىكند بر هستى خود هم ستايش هم سپاس

هر يكى از كثرت عالم كه مىبينى يكى است * پس ازين وحدت بدان وحدت توان كردن قياس

نور هستى جمله ذرات عالم تا ابد * مىكنند از مغربى چون ماه از مهر اقتباس

1300

چون اساس خانه توحيد بر فقر و فناست * جز كه بر فقر و فنا نتوان نهادن اين اساس

گر همىخواهى كه ره يا بى بكوى وحدتش * بگذر از خود يعنى از جان و دل و عقل و حواس

106

106

طريق مدرسه و رسم خانقاه مپرس * ز راه رسم گذر كن طريق و راه مپرس

طريق فقر و فنا پيش گير و خوش مىرو * ز پس نظر مكن و غير پيشگاه مپرس

ز تنگناى جسد چون برون نهى قدمى * بجز خطيره قدسى پادشاه مپرس

( 1 ) - سپه زيباى او