ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨

101

كاى دل سرگشته غير ما دلارا مى مجوى * ز آنكه نتوان يافتن جز ما دلارا مى دگر

از پى صيادى مرغ دل ما مىنهد * خال و زلفش هر زمانى دانه و دامى دگر

970

چون توان هشيار بودن چون پياپى مىدهد * هر زمان ساقى شراب ديگر از جامى دگر

گرچه او را نيست آغازى و انجامى ولى * هر زمان داريم از او آغاز و انجامى دگر

در حقيقت هيچ نامى نيست او را گرچه او * مىنهند بر خويشتن هر لحظهء نامى دگر

دل به كامى از لب جانان كجا راضى شود * هر نفس خواهد كز و حاصل كند كامى دگر

هر كه گامى بر هواى نفس ناسوتى نهد * در فضاى قدس لاهوتى نهد گامى دگر

975

چون ز هر دشنام او يابم دعاى هر نفس * كاشكى دادى مرا هر لحظه دشنامى دگر

گرچه ما مستغرق احسان و انعام وئيم * مىكنيم از وى طلب احسان و انعامى دگر

جز رخ و زلفش كه صبح و شام ارباب دل است * مغربى را نيست صبح ديگر و شامى دگر

101

101

يار ماهر ساعتى آيد به بازارى دگر * تا بود حسن و جمالش را خريدارى دگر

يار ما تا هيچ‌كس او را نداند هر زمان * آيد از خلوت برون در كسوت يارى دگر