ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

77

730

تا موج تو ما را نكشد جانب دريا * از ساحل خود جانب دريا نتوان شد

تا جذبه اويى نربايد من و ما را * هرگز نفسى بىمن و بىما نتوان شد

از مهر رخش سايه صفت پست نگشتم * اندر پى آن قامت و بالا نتوان شد

از رنگ دو عالم نشده پاك و مصفا * آئينه آن چهره زيبا نتوان شد

در خلوت اگر ديده ز اغيار نشد پاك * از خلوت خود جانب صحرا نتوان شد

735

بىديده نشايد به تماشا شدن اى دوست * تا ديده نباشد به تماشا به تماشا نتوان شد

چون مغربى از مشرق و مغرب نرهيده * خورشيد صفت مفرد و يكتا نتوان شد

77

77

اگر ز جانب ما ذلت و نياز نباشد * جمال روى ترا هيچ عز و ناز نباشد

ز سوز عاشق بيچاره است ساز جمالت * جمال را اگر آن سوز نيست ساز نباشد

به پيش ناز تو گر ما نياوريم نيازى * ميان عاشق و معشوق امتياز نباشد

740

بعشق ماست مطر ز لباس « 1 » حسن تو دايم * لباس حسن ترا به ازين طراز نباشد

كجا شود به حقيقت عيان جمال حقيقت * اگر مظاهر و آئينه مجاز نباشد

مجوى در دل ما غير دوست ز انك نيابى * از آنك در دل محمود جز اياز نباشد

نوازشى نتوان از كسى دگر طلبيدن * اگر چنانك دلارام دلنواز نباشد

به پيش عقل مگو قصه‌هاى عشق كه آن را * قبول مىنكند آنك عشق باز نباشد

( 1 ) - جمال سپه