ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٢

67

دل برقص است از آن نغمه كه گردون در چرخ * مست از وى « 1 » كه سماع از دف و از نى دارد

سايه مهر توام در پى مهر تو روم « 2 » * حبذا سايه كه خورشيد تو در پى دارد

هر كجا هست بهارى ز دى خالى نيست * دل بهارى ز گلستان تو در پى دارد

ليلى حسن ترا همدل مجنون حى است * وه چه ليليست كه مجنون تو در حى دارد

640

آنك در مملكت فقر و فنا پادشه است * با چنين ملك سر ملك ميان كى دارد

مغربى زنده و باقى نه بنان است نه بجان * كه مرو زندگى از ساقى و و از مى دارد

67

67

جانم از پرتو روى تو چنان مىگردد * كه دل از آتش او آب روان مىگردد

هرچه پيداست نهان مىشود از ديده و جان * چو مر آن ديده جمال تو عيان مىگردد

هر كه از تو اثر و نام و نشان مىيابد * از خود او بىاثر و نام و نشان مىگردد

645

چو ز جان جان و جهان جمله نهان گشت به گل * آنچه جان طالب آنست همان مىگردد

دل چو گوئى است كه اندر خم چوگان * روز و شب بىسر و بىپاى از آن مىگردد

( 1 ) - سپه از ( 2 ) - سپه دارم