ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤

47

هر كسى را ، هست راهى سوى او در هر نفس * راهها در هر نفس زان سوى او بىانتهاست

455

ره به كويش هر كه برد از وى برون نامد « 1 » دگر * چون برون آيد دگر چون كوى او بىانتهاست

بهر هر دل هر طرف محراب ديگر مىنهد * ابروش زان قبله ابروى او بىانتهاست

طاقت نيروى بازويش كجا آرد دلم * ز آنك دل بىطاقت و نيروى او بىانتهاست

مغربى را گوى دل اندر خم چوگان اوست * عرضه ميدان براى گوى او بىانتهاست

47

47

ريخت خونم كه اين شراب من است * سوخت جانم كه اين كباب من است

460

چونك چشم خراب و مستم ديد * گفت كين بى خود و خراب من است

چونكه در بوته غمم بگداخت * گفت در زير لب كه آب من است

چون در آن آب ، روى خود را ديد * گفت كين عكس آفتاب من است

كرد با عكس روى خويش خطاب * يعنى اين مظهر خطاب من است

گفت با تو عتاب‌ها دارم * گر ترا طاقت عتاب من است

( 1 ) - سپه نايد و اين غزل در ملك نيست .