جغرافياى بلوچستان ( فارسى ) — الصفحة ٨٧

واژه‌نامه

درّاج ( 12 ) : پرنده‌اى زيبا مانند تذرو ، از تيرهء ماكيان .

رخوت ( 76 ) : سستى .

رزانت ( 55 ) : بردبارى و صاحب وقار گرديدن .

زمرد سوده ( 57 ) : كنايه از بنگ .

زنبورك ( 59 ) : نوعى توپ كوچك كه آن را به شتر مىبستند ، كمانى آهنين و نوك تيز .

سدّه ( 58 ) : درگاه ، پيشگاه .

سرادق ( 54 ) : خيمه ، سراپرده .

سوف ( 71 ) : يعنى زود باشد .

سيورسات ( 51 ) : مجموع غله و خوراك لشكريان و علوفهء اسب و ديگر حيوانات .

شبخوان ( 64 ) : شبيخون زدن .

شتوى ( 12 ) : منسوب به شتو ، زمستانى ، در مقابل صيفى .

شمخال ( 60 ) : قسمى تفنگ زمخت و سنگين ابتدايى قديمى نظير خاندار .

صقع ( 39 ) : ناحيه .

صيفى ( 12 ) : منسوب به صيف ، تابستانى .

ضراعت ( 52 ) : فروتنى نمودن .

عنيف ( 82 ) : سخت‌گير .

عيّوق ( 39 ) : نام كوكبى از قدر اوّل در صورت ممسك الاعنه .

غربال‌بند ( 18 ) : كولى .

غربتى ( 18 ) : كولى .

غلوا ( 58 ) : از حد درگذشتن .

غموم ( 82 ) : ( جمع غم ) ، اندوه‌ها .

فحل ( 74 ) : مرد با كفايت و صاحب ، اسم مفرد فحول .

فرس ( 39 ) : اسب تازى .

قبض ( 68 ) : ( قبذ ، قبوز ، قپوض ، قپوس ، قبوز ، قبس ) نوعى توپ كه خط گلولهء آن منحنى است ، گلوله توپ و خمپاره .

قرشمال ( 18 ) : كولى .