جغرافياى بلوچستان ( فارسى ) — الصفحة ٨٩

واژه‌نامه

مطبقه ( 77 ) : تب ، تب دايم كه در شبانه‌روز پيوسته باشد و خنك نگردد .

مطمور ( 21 ) : ويران ، غير مسكون .

مظاهرت ( 50 ) : پشت‌گرمى

مكحول ( 42 ) : كنايه از كورى است .

مواضعه ( 54 ) : هم عهد شدن .

موكول ( 44 ) : واگذار شده .

منجوق ( 39 ) : چتر و مهره بر سر علم .

ميرپنج ( 75 ) : مقام لشكرى ، بالاتر از سرتيپ و پايين‌تر از اميرتومان .

نتاج ( 56 ) : نسل ، نژاد .

نزل ( 39 ) : به معناى هديه و بخشش .

نسوان ( 38 ) : جمع نساء .

نكول ( 64 ) : خوددارى كردن ، روگردانى .

وساده ( 41 ) : تكيه‌گاه ، مسند ، تخت ، اورنگ .

هادم اللذّات ( 47 ) : هادم : شكننده و خراب‌كنندهء بنا ، كنايه از مرگ و لقب عزرائيل است .

هدف ( 67 ) : نشانه .

هفت واد ( 7 ) : نام شهريارى است كه در دورهء اردشير ساسانى در سواحل خليج فارس حكمروايى مىكرد و ظاهرا محل استقرار وى بم بوده است .

هيون ( 63 ) : قاصد و شترسوار .

ياسا ( 73 ) : به تركى مغولى به معنى سزا و كشتن و قانون و قاعده آمده است .

ياقوت تر ( 57 ) : كنايه از شراب است .

يراق ( 44 ) : سلاح ، اسلحه سپاه مثل شمشير و سپر و تير و كمان .

ياور ( 75 ) : درجهء نظامى است كه سابق در ارتش معمول بود و به جاى آن كلمهء سرگرد به كار مىرود .

يرليغ ( 44 ) : تركى جغتايى فرمان سلطان .

يساول ( 54 ) : سوارى كه ملازم امرا و رجال بزرگ باشد .

يوزباشى ( 74 ) : فرمانده صد تن ، اصطلاح نظامى است .