جغرافياى بلوچستان ( فارسى ) — الصفحة ٨٨

واژه‌نامه

قرنفل ( 27 ) : گياهى يك ساله با برگ‌هاى كشيده و نوك‌تيز كه گل‌هايش معمولا قرمز يا صورتى است .

قشلامشى ( 4 ) : كوچ به سرزمين‌هاى گرم در زمستان .

قمع ( 74 ) : سركوب كردن .

كره ( 76 ) : كراهت ، نفرت .

كرّمان الجنّه ( 73 ) : مثل انار بهشت .

كغارك ( 6 ) : قارچ .

كمول ( 81 ) : كمال ، انجام يافتن و تمام شدن .

كنار : گياهى از تيرهء عناب‌ها كه برگ‌هاى كوبيدهء آن به نام سدر در استحمام مصرف مىشود .

كنكاش ( 65 ) : مشورت .

كوتوال ( 62 ) : قلعه‌دار ، نگهبان قلعه .

كور ( 24 ) : گياهى است خارناك كه در دواها به كار برند ، كبر نيز گويند .

كهور ( 12 ) : درختى است كه در جنوب ايران ، در جنگل‌هاى جيرفت و نرماشير و شهداد و كرمان و بندرعباس بسيار مىرويد و در خوزستان كمتر يافت مىشود ، چوب آن صنعتى باشد .

گور رفت ( 48 ) : درگذشت .

مانكجى ( 36 ) : « مانك » به لغت گجراتى ياقوت را گويند و « جى » آقا را .

مالوجهات ( 45 ) : خراج .

متكاثر ( 44 ) : بسيار .

متوجّهات ( 48 ) : مالياتى كه به عهده كسى يا كسانى قرار مىگيرد .

مثال ( 45 ) : فرمان پادشاهى و مطلق حكم .

محفه ( 55 ) : نوعى از عمارى ، كجاوه .

مخلّف ( 81 ) : باقى گذاشته ، اموالى كه از ميت مانده باشد .

مخيّم ( 68 ) : محل برپا كردن خيمه ، خيمه‌گاه .

مستمال ( 55 ) : راضى كرده .

مسوّده ( 82 ) : نوشته شده .

مشحون ( 71 ) : پرشده .

مصاف دادن ( 45 ) : جنگ كردن .