تاريخ اورشليم ( بيت المقدس ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٨
بخش نخست
سام ابن نوح گفته‌اند .
( د . م . ج 2 . ش - ل . ص 2278 )
25 . فلسطيا
Felestia
، ناحيه‌اى قديم ، جنوب غربى فلسطين ، كه عبارت بود از باريكه‌اى ساحلى در كنار مديترانه و مشتمل بر قسمتى از جنوب كنعان . شهرهاى عمدهء آن غزه ، عسقلان ، اشدود ، عقرون ، و جت بود . اين شهرها مواضع مهمى بر سر راه تجارى مصر به سوريه بودند ، و تشكيل اتحاديه‌اى داده بودند . به روايت كتاب مقدس ، دشمنان سرسخت فلسطيان ( ساكنين فلسطيا ) شمشون ، شاؤل ، و داود بودند . فلسطيا در عهد عاموس مستقل بود ، و يهوديان هيچ وقت واقعا بر آن دست نيافتند . بعدها خراجگزار آشور شد ؛ و يكى از موجباب حملهء سناخريب به فلسطين آن بود كه حزقيا فرمانرواى خراجگزار آشور شهر عقرون را به اسارت برده بود .
( د . م . ج 2 ص 1918 )
26 . توضيح اينكه اسامى ديگرى چون « پالاس‌تو »
palastu
، « پىليس‌تو » ،
pilistu
« پالشتايم » ، « پالستاين » ، به عبرى « په‌له‌شت » ، به يونانى « پالايستاين »
palaistine
و به زبان لاتين « پالاستينا »
palastina
در اين مورد به كار رفته است . همچنين نام « پالستين »
palestin
نيز در فرهنگهاى اروپايى استعمال شده است . در اوايل سالهاى ظهور حضرت عيسى - مسيح ، نام پالستين بر منطقه‌اى اطلاق مىشد كه از درياچهء حوله ( واقع در شمال شرق فلسطين و محل گذر سرچشمه‌هاى رود اردن ) تا وادى العريش مصر ، امتداد داشت و اعراب در آن زمان آن را فلسطين مىگفتند .
27 . اشدود
asdud
[ عبرى - دژ ] ، از شهرهاى فلسطينيان قديم ، ميان غزه و يافا كه در جنگهاى ميان مصريان و ممالك شمالى اهميت نظامى داشته است . اين شهر مركز پرستش بتى به نام داجون بود . عاقبت مكابيان آن را ويران كردند ( اول سموئيل 105 ؛ يوشع 47015 ؛ دوم تواريخ 6026 ؛ نحميا 704 ؛ 23013 ؛ اشعيا 1020 ؛ ارمياه 20025 ) . اكنون دهكده‌اى به نام اسدود وجود دارد .
( د . م . ج 1 . الف - ش . ص 155 )
28 . اشقلون
Asgalun
عسقلان شهر قديم فلسطينيها بر ساحل مديترانه ، بين يافا و غزه ؛ مركز عبادت « آستارته » الههء فنيقى بارورى و زيبايى و عشق جنسى كه او را خداى ماه نيز مىشمردند در جنگهاى صليبى اهميت داشت . ( د . م ص 157 ) در دوران روميها ، به سبب بازيها و مراسم دينى كه در آن انجام مىشد ، از مراكز با رونق تمدن « هلنيستى » بود . عسقلان ، يكى از آخرين شهرهاى فلسطين است كه ، به دست مسلمين افتاد . معاويه آن را اندكى پس از فتح ( 19 ه . ق ) قيصريه گرفت . اما احتمالا پيش از اين دوران مدت كوتاهى در تصرف عمرو عاص بود . بيزانسيها در زمان ابن زبير مدت كوتاهى آن را پس گرفتند . اما بعدا عبد الملك بن مروان آن را اشغال و استحكاماتش را تجديد كرد . بعدها به دست فاطميان مصر افتاد و در ايام آنان ، ترقى كرد . پس از آنكه سلجوقيان بقيهء شام و فلسطين را از فاطميان منتزع كردند ، عسقلان و چند شهر ساحلى ديگر در تصرف فاطميان باقى ماند . در قرن ششم ميلادى و نيمهء اول قرن هفتم ه . ق