جامع الستين ( الستين الجامع للطائف البساتين ) ( قصه يوسف ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٠٩

لطيفه :

برابر او « 1 » تكيه زده ، از خجالت سر فروافگندند و آواز نكردند . يوسف گفت :

سر برداريد و سخن گوييد . گفتند : يا برادر بكدام زبان سخن گوييم و بكدام ديده در تو نگريم ؟ كاشكى ما را از زندان بدار برده بودندى « 2 » ، تا ما را اين خجالت و شرمسارى « 3 » نبودى .

لطيفه :

لطيفه :

برادران از حقيقت حال يوسف غافل بودند ، يوسف نامه بدست ايشان داد ، انكار كردند . صاع گواهى داد ، اقرار ندادند « 4 » . يوسف پرده برداشت و گفت : اينك منم يوسف « 5 » . خود دانيد كى با من چه كرده‌ايد « 6 » ؟ ملك تعالى بنده را در مقام « 7 » سؤال « 8 » بدارد « 9 » . نامه بدست او دهد ، انكار كند ، « وَ اللَّهِ رَبِّنا ما كُنَّا مُشْرِكِينَ . » « 1 - » دست و پاى او گواهى دهد « 10 » ، تكذيب كند . جبّار عالم « 11 » حجاب جلال بردارد ، گويد : اى بندهء من « 12 » اينك منم خداوند تو . تو خود دانى « 13 » كى با ما « 14 » چه كرده‌اى « 15 » ؟ « أَ لَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرى ؟ » « 2 - » برادران يوسف چون خجالت بديدند ، كشتن بر آن « 16 » اختيار كردند . عاصيان فردا به حضرت چون شرمسارى و خجالت ببينند سوختن بر آن « 17 » اختيار كنند .

در خبر مىآيد كى فردا نامه بدست بنده دهند بنده در « 18 » نگرد عنوان نامه سياه بيند ، داند كى اندرون نامه « 19 » خير نيست . نامه از دست بنهد و راه دوزخ گيرد . خطاب آيد : اى بنده كجا مىروى ؟ نخست نامه برخوان . گويد :

بار خدايا « 20 » نامه خواندم . بفرما و دستورى ده تا به دوزخ شوم . [ 137 الف ] ملك

( 1 ) - وى ( 2 ) - كرده بودى ( 3 ) - شرمسارى و خجالت ( 4 ) - نكردند ( 5 ) - + گفت ( 6 ) - كرديد ( 7 ) - + عرض و حساب ( 8 ) - ندارد ( 9 ) - + و در مقام سؤال بدارد و ( 10 ) - دهند ( 11 ) - + جل جلاله ( 12 ) - ندارد ( 13 ) - دانيد ( 14 ) - من ( 15 ) - كرده‌ايد ( 16 ) - « بر آن » ندارد ( 17 ) - « بر آن » ندارد ( 18 ) - + او ( 19 ) - + بدست و ( 20 ) - + از بهر آنك طاقت ندارم ( 1 - ) سورهء انعام / 23 ( 2 - ) سورهء علق / 14