تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٨٠٩

[ سوره النازعات ( 79 ) : آيات 15 تا 26 ]

هست مر پرهيزكار آن را مفاز * جايگاه رستگارى و اعتزاز

باغهاى پر درخت و پر عنب * دختران نار پستان بىتعب

كه مشاكل باهمند ايشان بسال * هم بقد و قامت و حسن و جمال

جامهاشان پر شراب اندر فروغ * نشنوند اندر جنان لهو و دروغ

هستشان پاداش از پروردگار * بر عطائى بىحساب و بىشمار

آنكه رب آسمانست و زمين * وانچه باشد در ميان آن و اين

نيست مالك كس كه با رحمن سخن * گويد از خلقان در آن روز از محن

ايستد روح و ملايك صف بصف * اندران روز عجيب از هر طرف

تا چه باشد روح آن داند خدا * هر كسى گويد ز وى شرحى جدا

از شفاعت هم نگويد گر سخن * جز كه داده باشد اذنش ذو المنن

آن خدايى كاوست بخشندهء ثواب * گفته باشد وان كلامى با صواب

وانكلام آن لا إله الا اللَّه است * قاتلش و اصل به مقصود از ره است

وان بود روزى محقق در وقوع * نيست شك در وى گرت باشد رجوع

پس هر آن گيرد بسوى رب خويش * باز گشتن از ره طاعات بيش

ما شما را بيم كرديم از خبر * بر عذابى كان بود نزديكتر

روزى آنكه آدمى بيننده است * آنچه بفرستاده پيش او از دو دست

كافر آن روز از تزلزل و اضطراب * گويد او يا ليتنى كنت تراب

يعنى آنكه بودمى اى كاش خاك * مىنمىديدم چنين هول و هلاك

سورة النّازعات

[ سوره النازعات ( 79 ) : آيات 1 تا 14 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

وَ النَّازِعاتِ غَرْقاً ( 1 ) وَ النَّاشِطاتِ نَشْطاً ( 2 ) وَ السَّابِحاتِ سَبْحاً ( 3 ) فَالسَّابِقاتِ سَبْقاً ( 4 )

فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً ( 5 ) يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ( 6 ) تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ( 7 ) قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ واجِفَةٌ ( 8 ) أَبْصارُها خاشِعَةٌ ( 9 )

يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحافِرَةِ ( 10 ) أَ إِذا كُنَّا عِظاماً نَخِرَةً ( 11 ) قالُوا تِلْكَ إِذاً كَرَّةٌ خاسِرَةٌ ( 12 ) فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ ( 13 ) فَإِذا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ ( 14 )

بنام خداوند بخشاينده مهربان

بكشندگان كشيدنى متوفى ( 1 )

و بيرون‌كشندگان بيرون‌كشيدنى ( 2 )

و شناكنندگان شناكردنى ( 3 )

پيش‌گيرندگان پيش‌گرفتنى ( 4 )

پس تدبيركنندگان كار را ( 5 )

روزى كه بزلزله درآيد بزلزله در آينده ( 6 )

كه از پى آيد آن را از پى آينده ( 7 )

دلهاست روز چنين لرزان ( 8 )

چشمهاشان فرو رفته ( 9 )

ميگويند مائيم هر آينه برگرديده شوندگان بطريق نخست ( 10 )

آيا وقتى كه شديم استخوانهاى پوسيده ( 11 )

گفتند اينست آن گاه بازگشتى با زيان ( 12 )

پس جز اين نيست كه آن فرياديست واحد ( 13 )

پس آن گاه ايشانند بر روى زمين ( 14 )

حق خورد سوگند بر بكشندگان * كه قويند و شديد اندر نشان

يعنى آن افرشتگان بس شجاع * كه كنند ارواح كفار انتزاع

غرق يعنى آنكه در ابدان فرو * مىروند از بهر نزع روح او

هم بدان افرشتگان كز انبساط * روح مؤمن قبض سازند از نشاط

هستشان وفق و مدارا اندرين * ناشطات نشط اين باشد يقين

هم بدان افرشتگانى كه شنا * مىكنند اندر زمين و در هوا

رفت و آمد بر صلاح اهل ارض * مىكنند از روى نظم و حكم فرض

پس بهم گيرند پيشى از قرار * بهر فرمان بردن از پروردگار

پس بايشان كز پى تدبير امر * در زمين آيند بر تقدير امر

هم يكى را هست تدبيرى به كار * وز مآثر ربط و تأثيرى به كار

اندران روزى كه مىلرزد زمين * پس بميرند اهلش از لرزى چنين

اندر آيند از پى آن را رادفه * و اندر آن روزند دلها واجفه

ديده‌ها آيند از وحشت بهم * تا نبيند آن وقوع دمبدم

منكران بعث گويند اينچنين * زنده چون گويندشان كرديد هين

رد شويم آيا كه ما فى الحافرة * أ إذا كنا عظاما نخره

گر چنين باشد زيانكاريم ما * يعنى اين باور نمىداريم ما

اين جواب منكران قدرتست * پس جز اين نبود كه آن يك زجرة است

پس بوند ايشان هويدا و پديد * بر زمين صاف هموار سفيد

[ سوره النازعات ( 79 ) : آيات 15 تا 26 ]

هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ مُوسى ( 15 ) إِذْ ناداهُ رَبُّهُ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً ( 16 ) اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى ( 17 ) فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلى أَنْ تَزَكَّى ( 18 ) وَ أَهْدِيَكَ إِلى رَبِّكَ فَتَخْشى ( 19 )

فَأَراهُ الْآيَةَ الْكُبْرى ( 20 ) فَكَذَّبَ وَ عَصى ( 21 ) ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعى ( 22 ) فَحَشَرَ فَنادى ( 23 ) فَقالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى ( 24 )

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكالَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولى ( 25 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشى ( 26 )

آيا آمد ترا حكايت موسى ( 15 )

كه ندا كرد او را پروردگارش در وادى پاكيزه كرده شده طوى ( 16 )

برو بسوى فرعون كه او زياده‌روى كرد در عصيان ( 17 )