تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٨٠٧

[ سوره النبإ ( 78 ) : آيات 1 تا 16 ]

اينست آن روزى كه كافر را دهن * نيست تا گويد ز نيك و بد سخن

نيست دستورى هم ايشان را به كار * تا ز كفر خويش خواهند اعتذار

كرب و اندوهست در آن روز سخت * بر مكذب كز يقينش نيست بخت

اينست يوم الفصل كز عدل و قضا * ظالم از مظلوم مىگردد جدا

جمعتان كرديم ما با اولين * كاهل تكذيبند در روزى چنين

پس اگر باشد شما را مكر و كيد * پس كنيد آن تا رهيد از بند و قيد

غصه و اندوه در روزى چنين * مر مكذب راست داريد اين يقين

متقين و اندر ظلالند از سرشت * در كنار چشمها اندر بهشت

در ميان ميوه‌هاى بس نكو * از هر آنچه مىنمايند آرزو

خازنان گويند بىجوع و عطش * هم خوريد و هم بياشاميد خوش

بر شما بادا گوارا اين نعم * آنچه را كرديد ز اعمال از همم

ما چنين بدهيم نيكان را جزا * چاه ويل است آن مكذب را سزا

هم خوريد اى مشركان با صد فسون * از نعيم فانى دنياى دون

باز برخوردار در اندك زمان * از جهان گرديد نيز اى مجرمان

هستتان بر نعمت يك روزه ميل * بر مكذب و اندران روز است ويل

مىشود بر اهل دنيا گفته چون * ايها القوم اركعوا لا يركعون

باد نفرين اندر اين روز مهول * بر مكذب كاو نكرد ايمان قبول

بعد قرآن پس ز گفتار و كلام * بگروند ايشان بگفتارى كدام

سورة النّبإ

سورة النّبإ

[ سوره النبإ ( 78 ) : آيات 1 تا 16 ]

[ سوره النبإ ( 78 ) : آيات 1 تا 16 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

عَمَّ يَتَساءَلُونَ ( 1 ) عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ( 2 ) الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ( 3 ) كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ ( 4 )

ثُمَّ كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ ( 5 ) أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً ( 6 ) وَ الْجِبالَ أَوْتاداً ( 7 ) وَ خَلَقْناكُمْ أَزْواجاً ( 8 ) وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً ( 9 )

وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً ( 10 ) وَ جَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً ( 11 ) وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً ( 12 ) وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً ( 13 ) وَ أَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً ( 14 )

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَ نَباتاً ( 15 ) وَ جَنَّاتٍ أَلْفافاً ( 16 )

بنام خداى بخشاينده مهربان

از چه مىپرسند ( 1 )

از خبر بزرگ ( 2 )

آنكه ايشانند در آن اختلاف‌كنندگان ( 3 )

نه چنين است زود باشد كه بدانند ( 4 )

پس نه چنين است زود باشد كه بدانند ( 5 )

آيا نگردانيديم زمين را بستر ( 6 )

و كوه‌ها را ميخها ( 7 )

و آفريديم شما را جفت ( 8 )

و گردانيديم خواب شما را آسايش ( 9 )

و گردانيديم شب را پوشش ( 10 )

و گردانيديم روز را وقت زيست ( 11 )

و بنا كرديم بالاى شما هفت استوار ( 12 )

و قرار داديم چراغى تابان ( 13 )

و فرو فرستاديم از فشارنده‌ها آبى ريزان ( 14 )

تا بيرون آريم به آن دانه و رستنى ( 15 )

و بوستانهاى بهم پيچيده درختانش ( 16 )

يكدگر را مىپرستند از چه چيز * از نبا كان بس بزرگست از تميز

باشد اين كبرى قيامت بيخلاف * واندران دارند خلقان اختلاف

از قيامت بشنوند ايشان خبر * مختلف گشتند زان با يكدگر

هر كسى در وى كند نوعى سخن * نسبتش شايد بود بر بو الحسن

اندر او كردند مردم اختلاف * آن چنان كاندر قيامت از خلاف

نه چنانست آنكه گويند از مقال * باز بايد ايستند از اين سؤال

زود باشد كه بدانند آن خبر * پس چنان نبود كه گويند اين حشر

باز بايد ايستند از اين بيان * زود پس باشد كه دانند از عيان

ما نكرديم ارض را آيا مهاد * تا مقر باشد شما را بىفساد

كوه‌ها را ميخها و از هر كنار * تا زمين گردد بدانها استوار

هم شما را آفريديم از نهفت * بهر نسل از ماده و نر جفت جفت

خوابتان را هم نموديم از محل * آنچه زان حسها بمانند از عمل

تا قوى يابند آسايش تمام * از تعب مانند باز اندر مقام

پوششى كرديم شبرا بر شما * روز را هم نوبت كسب و نوا

و بنينا فوقكم سبعا شداد * هفت گردون مطبق بىعماد

هم چراغى در فلك از آفتاب * آفريديم اين چنين پر نور و تاب

هم فرستاديم بر مانند جو * ز ابرهاى بس فشارنده فرو

آب ريزانى بغايت با ثبات * تا برويانيم زان دانه و نبات

بوستانها پر ز اشجار و ثمر * كه بپيچيده است آن بر يكدگر