تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٨٠٦

[ سوره المرسلات ( 77 ) : آيات 35 تا 50 ]

توانايانيم ( 23 )

واى روزى چنين مر تكذيب‌كنندگان را ( 24 )

آيا نگردانيديم آيا زمين را كافى ( 25 )

زندگان را و مردگان را ( 26 )

و گردانيديم در آن كوه‌هاى استوار بلند و آشامانيديم شما را آب شيرين ( 27 )

واى روزى چنين مر تكذيب‌كنندگان را ( 28 )

برويد بسوى آنچه كه بوديد كه به آن تكذيب ميكردند ( 29 )

برويد بسوى سايه صاحب سه شاخ ( 30 )

نه خنك گرداند و نه كفايت كند از گرمى آتش ( 31 )

بدرستى كه آن مىاندازد شراره چون كوشك ( 32 )

گويا كه شتران زرد است ( 33 )

واى روزى چنين مر تكذيب‌كنندگان را ( 34 )

فرقه پيشينيان ما را هلاك * خود نكرديم ايچ آيا در مغاك

پس در آريم آخرين را هم ز پى * مشركين چون اولين كردند طى

بر گنهكاران كنيم اينسان عمل * مر مكذب راست ويل آن روز بل

ما شما را ز آب بىمقدار و خوار * نافريديم ايچ آيا از قرار

در مقر استوارى پس نگاه * داشتيم آن را نگردد تا تباه

جاى داديم اعنى آن را در رحم * تا زمانى كاوست معلوم از مهم

وان بود نه ماه كمتر يا فزون * اى فقدرنا فنعم القادرون

بر مكذب كو ندارد باور اين * مر عذابست و بلائى يوم دين

ما نكرديم ارض را آيا كفات * بر همه احياء و اموات از ثبات

هم برگردانيم در ارض از قرار * كوه‌هاى سرفراز استوار

مىبنوشانديم شيرين و زلال * بر شما آب از منابع در جبال

وادى دوزخ بود در رستخيز * بر مكذب كاوست در انكار نيز

جانب دوزخ شويد اكنون روان * زانچه مىكرديد خود تكذيب آن

پس بسوى سايهء اكنون رويد * كه بود او را سه شعبه بس شديد

سايهء نى كوست مانع از تعب * دفع نكند چيزى از كافر لهب

دوزخ اندازد شراره پر ز بيم * بر مثال كوه‌هاى بس عظيم

گوئيا هست آن شررها بيدرنگ * بر نمود اشتران زرد رنگ

آن عذاب و آن عقاب بيكران * بر كسى كه مىكند تكذيب آن

[ سوره المرسلات ( 77 ) : آيات 35 تا 50 ]

هذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ ( 35 ) وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ( 36 ) وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ( 37 ) هذا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْناكُمْ وَ الْأَوَّلِينَ ( 38 ) فَإِنْ كانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ ( 39 )

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ( 40 ) إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ ( 41 ) وَ فَواكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ( 42 ) كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 43 ) إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ( 44 )

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ( 45 ) كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلاً إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ ( 46 ) وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ( 47 ) وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لا يَرْكَعُونَ ( 48 ) وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ( 49 )

فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ ( 50 )

اينست روزى كه سخن نگويند كفار ( 35 )

و رخصت داده نشوند ايشان پس عذر بگويند ( 36 )

واى آن روز مر تكذيب‌كنندگان را ( 37 )

اينست روز جدا كردن جمع كرديم شما را و اولين ( 38 )

پس اگر باشد شما را چاره پس چاره كنيد ( 39 )

واى آن روز مر تكذيب‌كنندگان را ( 40 )

بدرستى كه پرهيزكارانند در سايه‌ها و سرچشمه ( 41 )

و ميوه‌ها از آنچه خواهش كنند ( 42 )

بخوريد بياشاميد گوارا بسبب آنچه بوديد كه مىكرديد ( 43 )

بدرستى كه ما چنين پاداش مىدهيم نيكوكاران را ( 44 )

واى آن روز مر تكذيب‌كنندگان را ( 45 )

بخوريد و كامرانى كنيد اندكى بدرستى كه شمائيد گنهكاران ( 46 )

واى آن روز مر تكذيب‌كنندگان را ( 47 )

و وقتى كه گفته شود مر ايشان را كه بر ركوع رويد به ركوع نروند ( 48 )

واى آن روز مر تكذيب‌كنندگان را ( 49 )

پس بكدام سخن بعد از آن ايمان مىآورند ( 50 )