تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٨٠١

[ سوره الإنسان ( 76 ) : آيات 1 تا 6 ]

جذبه

جذبه

رفتم از خود شد چو ذكر روى او * خوى خود هشتم گرفتم خوى او

خود فكندن يا گرفتن كار نيست * تا دويى باقيست سويش بار نيست

پرده بندد تا تو اندر پرده‌اى * پرده هشتى يار جان پرورده‌اى

آنكه داند خويش را در كوى او * روى او نبود كه بيند روى او

رويها باشند هم ديگر ترش * اندر آن روز از خلاف روى خوش

خود تو اى بيننده پندارى كه آن * كرده خواهد شد به دو رنجى گران

آن چنان رنجى كه مهرهء پشت او * بشكند از هيبت آن روبرو

آن چنان نبود كه بتوان مهر بست * بر جهان وز آخرت غافل نشست

روح آن دم كه رسد بر استخوان * كاوست بر بالاى سينه بر عيان

پس كسان محتضر گويند كيست * كه كند افسون كنون اينحال چيست

كيست يعنى آنكه بنمايد علاج * ز ادويه يا ادعيه رنج مزاج

محتضر را پس يقين گردد فراق * ساق او پيچد ز جان كندن بساق

آن زمان ماند عمل رفت اشتغال * ميرود مال از ميان ماند و بال

هست سوى ربت آن روز از ملا * موضع راندن بهنگام جزا

[ سوره القيامة ( 75 ) : آيات 31 تا 40 ]

[ سوره القيامة ( 75 ) : آيات 31 تا 40 ]

فَلا صَدَّقَ وَ لا صَلَّى ( 31 ) وَ لكِنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى ( 32 ) ثُمَّ ذَهَبَ إِلى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى ( 33 ) أَوْلى لَكَ فَأَوْلى ( 34 ) ثُمَّ أَوْلى لَكَ فَأَوْلى ( 35 )

أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً ( 36 ) أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى ( 37 ) ثُمَّ كانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى ( 38 ) فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى ( 39 ) أَ لَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى ( 40 )

پس نه تصديق نموده نه نماز گذارد ( 31 )

و ليكن تكذيب نمود و روى گردانيد ( 32 )

پس رفت بسوى كسانش بتكبر ميرفت ( 33 )

سزاوارتر است ترا پس سزاوارتر ( 34 )

پس سزاوارتر است مر ترا پس سزاوارتر ( 35 )

آيا مىپندارد انسان كه وا گذاشته خواهد شد مهمل ( 36 )

آيا نبود نطفه از منى كه ريخته شود ( 37 )

پس بود خون بسته پس آفريد پس راست كرد ( 38 )

پس گردانيد از آن دو جفت مذكر و مؤنث ( 39 )

آيا نيست آن توانا بر اينكه زنده گرداند مردگان را ( 40 )

پس نياورد آدمى يعنى عدى * بر پيمبر يا به قرآن از بدى

هم دگر نگذاشت از واجب نماز * ليك بر تكذيب از حق گشت باز

سوى اهلش رفت پس از رهگذار * با خراميدن ز روى افتخار

پس تو را اى كافر دشمن سزاست * در جهان قهر و هلاكت كز خداست

پس سزاوار است رنج از بعد موت * هول حشرت پس سزد وان نيست فوت

پس سزاوارت بغايت دوزخست * هر كجا تا دوزخت بند و فخست

آدمى پندارد آيا كه شود * وا نهاده مهمل اين كى مىبود

قطرهء آبى نبود آيا كه او * از منى كاندر رحم ريزد فرو

بسته خونى بد به دو تقدير كرد * پس زمانى بهر او خلاق فرد

آفريد اندر رحم يا عضوهاش * راست پس فرمود هر عضوى بجاش

پس بگرداند از منى يا ز آدمى * خود دو صنف از ماده و نر او همى

پس توانا نيست آيا كه حيات * بخشد او بر مردگان بعد از ممات

قادر است البته ذات لم يزل * بر اعاده در مجازات عمل

سورة الإنسان

سورة الإنسان

[ سوره الإنسان ( 76 ) : آيات 1 تا 6 ]

[ سوره الإنسان ( 76 ) : آيات 1 تا 6 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً ( 1 ) إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْناهُ سَمِيعاً بَصِيراً ( 2 ) إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبِيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً ( 3 ) إِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ سَلاسِلَ وَ أَغْلالاً وَ سَعِيراً ( 4 )

إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً ( 5 ) عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً ( 6 )

بنام خداى بخشندهء مهربان

بتحقيق آمد بر انسان وقتى از روزگار كه نبود چيزى مذكور ( 1 )

بدرستى كه ما آفريدم انسان را از نطفه