تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٩٤

[ سوره الجن ( 72 ) : آيات 24 تا 28 ]

بگو كه من مالك نباشم براى شما ضررى و نه نفعى ( 21 )

بگو كه من در پناه نگيردم از خدا احدى و نيابم از غير او هرگز پناهى ( 22 )

مگر رسانيدن از خدا و پيغامهاى او و هر كه نافرمان‌بردارى كند خدا را و فرستاده او پس بدرستى كه براى اوست آتش دوزخ جاويدند در آن هميشه ( 23 )

گر كه گردند اهل مكه مستقيم * بر طريقى كوست افضل هم قويم

آبشان بدهيم بسيار از نمون * و اين كنايت باشد از روز فزون

آزمايش تا نمائيم اندران * تا كه نيك آيد برون از امتحان

معنى اين باشد كه اندر راه راست * رهروان را علم و عقل از ما عطاست

وانكه كرد اعراض از داد خدا * آورد در رنج سختش بر سزا

ديگر از حق است مسجدها عيان * با خدا كس را مخوانيد اندران

وانزمان برخاست كه بندهء خدا * خواند او را در نماز و در دعا

يعنى اندر بطن نخله در نماز * صبح استاد آن رسول سرفراز

جنيان نزديك بد كز ازدحام * خفتگان باشند روى هم تمام

پس تعجب زانچه ديدند آن زمان * از عبادت و اقتداى مؤمنان

يا كه اين باشد كلام جن دگر * كه بقوم خويش دادندى خبر

كاينچنين بد شيوه و گفتارشان * طاعت و سجده قيام و كارشان

يا سخن عام است يعنى انس و جن * مجتمع گشتند بر وى مطمئن

اى محمد « ع » گو جز اين نبود كه من * مىپرستم رب خود را بىسخن

مىنگيرم من بمعبود مليك * هيچ كس از ما سوايش را شريك

گو كه مالك نيستم من بر شما * دفع ضرى هم نه رشدى را كجا

كو مرا زنهار ندهد يك نفر * در پناه خود ز قهر دادگر

هم نيابم غير از او هرگز پناه * تا كه رو آرم به دو از نابخوا

نيستم قادر به چيزى من هلا * جز بلاغى را كه آن هست از خدا

هم دگر پيغامهايش را كه داد * گفت يعنى تا رسانم بر عباد

هر كه عاصى شد بفرمان يكسرش * هم نه فرمان برد از پيغمبرش

پس بود در نار دوزخ جاودان * نيستش هرگز خلاصى هيچ از آن

[ سوره الجن ( 72 ) : آيات 24 تا 28 ]

حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً وَ أَقَلُّ عَدَداً ( 24 ) قُلْ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ ما تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً ( 25 ) عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً ( 26 ) إِلاَّ مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً ( 27 ) لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً ( 28 )

تا چون بينند آنچه را كه وعده داده شدند پس به زودى خواهند دانست كه كيست ناتوان‌تر از راه مددكارى و كمتر در شمار ( 24 )

بگو نميدانم آيا نزديكست آنچه وعده داده ميشويد يا ميگرداند مر آن را پروردگار من دور ( 25 )

داناى غيب است پس مطلع نميسازد بر غيبش احدى را ( 26 )

مگر آن را كه پسنديد از رسولى پس بدرستى كه او در ميآورد از ميانه دو دستش و از پشت سرش نگهبانى ( 27 )

تا بداند كه بتحقيق رسانيدند پيغامهاى پروردگارشان را و احاطه نمود به آنچه نزد ايشانست و ضبط كرد هر چيزى را از راه شمار ( 28 )

تا بوقتى كه ببينند آنچه را * وعده داده ميشدند از ابتلا

زود پس باشد كه تا دانند باز * مؤمنان و مشركان در امتياز

تا كه باشد زين دو قوم نيك و بد * اضعف او از يار و كمتر از عدد

كافران گفتند اين وعده است كى * كو ندانم از زمان وقت وى

هست آيا بلكه نزديك آن زمان * كه به آن موعود گشتيد آن چنان

يا كه گردانده است مر پروردگار * مدت آن را در آز از اختيار

عالم الغيب است و بر كس عيب خويش * مىنسازد آشكار از بعد و پيش

جز كسى را كه پسنديده است او * از رسول خويش اندر وصف و خو

يا كسى كاو راست نسبت با رسول * در كمال و در مقام و در اصول

پس در آرد حق ز پيش و پس ورا * مر نگهبان از فرشته ز اقتضا

تا كنند او را حراست هر زمان * آن ملايك از شرور انس و جان

تا بداند خود رسول نيكنام * كه رساندند از خدا ايشان پيام

هم بداند هر رسولى كز خداست * همچو او حكمش مصون از هر خطاست

زانكه او از اشتباه اهرمن * حافظانند آن ملايك هر زمن

تا مبادا آنكه در تنزيل وحى * مشتبه سازند حال از امر و نهى

هم فرا بگرفته علمش آنچه را * هست نزديك ملايك و انبيا

كرده احصى آنچه را از نيك و بد * جمله اشيا را شمرده در عدد

هست يعنى ضبط اندر علم او * جزء و كل ممكنات از زير و رو