تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٨١

[ سوره القلم ( 68 ) : آيات 1 تا 4 ]

بگو جز اين نيست كه علم نزد خداست و جز اين نيست كه منم بيم‌دهنده آشكار ( 26 )

پس چون بينند آن را نزديك بد شود رويهاى آنان كه كافر شدند و گفته شود اينست آنچه بوديد كه آن را ميخواستيد ( 27 )

بگو آيا ديديد اگر هلاك سازد مرا خدا و هر كه با من است و يا رحمت كند ما را پس كيست آنكه پناه گيرد كافران را از عذاب دردناك ( 28 )

بگو اوست بخشاينده ايمان آورديم به آن و بر او توكل كرديم پس به زودى خواهى دانست بسبب آنچه اوست در گمراهى آشكار ( 29 )

بگو خبر دهيد اگر كرد آب شما را فرو رفته پس كيست بدهد شما را آبى روان ( 30 )

اوست كو آن كس كه كرد ايجادتان * داد گوش و چشم و دل ز امدادتان

تا شماها بشنويد و بنگريد * بر حقايق بر دقايق پى بريد

شكر نعمت ليك گوئيد اندكى * از هزاران يا يكى يا بر يكى

اوست آن كس كو شما را آفريد * منتشر پس در زمين كرد او پديد

هم بسوى او شما كرديد حشر * پس جزا يابيد اندر يوم نشر

مشركان گويند كى آيد كجاست * وعده‌اى كه ميدهد ار هست راست

كو جز اين نبود كه نزديك خداست * علم ساعت وانچه مخفى از شماست

هم جز اين نبود كه باشم بيم ده * من شما را تا نباشد مشتبه

آشكار اعنى شما را من خبر * مىدهم كانروز آيد بر زبر

چون به خود نزديك بينند آن عذاب * كاوست يوم بدر يا روز حساب

زشت گردد رويهاى كافران * زان شود آثار نكبتها عيان

مؤمنان گويندشان روزيست اين * كه شما ميخواستيد از اهل دين

كو شما بينيد آيا گر هلاك * سازدم حق وانكه با من هست پاك

يا ببخشد كيست پس كز رنج بد * كافران را آنكه زنهار او دهد

قل هو الرّحمن آمنّا به * تكيه بر وى كرده‌ايم از آگهى

زود پس باشد كه دانيد اينكه كيست * از شما و ما بگمراهى و نيست

گو چه مىبينيد آيا گر ز رو * آبهاتان در زمين گردد فرو

كيست آن پس كاورد ماء معين * مر شما را آشكارا بر زمين

حاصل آنكه شكر منعم بر عباد * واجب است آن نعمت آرد چون به ياد

سورة القلم

[ سوره القلم ( 68 ) : آيات 1 تا 4 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ ( 1 ) ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ( 2 ) وَ إِنَّ لَكَ لَأَجْراً غَيْرَ مَمْنُونٍ ( 3 ) وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ ( 4 )

بنام خداى بخشندهء مهربان

بقلم و آنچه مينويسند ( 1 )

كه نيستى تو بنعمت پروردگارت مجنون ( 2 )

و بدرستى كه مر تراست پاداش بدون منت ( 3 )

و بدرستى كه تويى بر خلق عظيم ( 4 )

نون مراد از نفس كليه است هم * عقل كلى نيز مقصود از قلم

يافت از تأثير عقلانى نمود * صورت اين ممكنات اندر شهود

صورت اشياست زين نون وين قلم * كه شد اندر لوح امكانى رقم

پس قسم بر سطر سطر ممكنات * زانچه شد به نوشته با كلك از دوات

آنچه بنگارندگان اين صور * مىنويسند از قلم زير و زبر

هست آن باز ار بتن دارى روان * صورت اشيا و ماهيات آن

نيستى ديوانه اى فخر كبار * تو بنعمتهاى آن پروردگار

آن چنان كه بر تو اين نسبت دهند * احمق و ديوانه و مجنون چند

آنكه در عقل و نبوت خاتم است * عقل او گويند بيعقلان كمست

مر تو را اجريست بىمنت ز كس * در نبوت يعنى از حق است و بس

نيست غيرى در وصولش واسطه * تا بود منت تو را از رابطه

خود تو بر خلق بزرگى اى رسول * كه كنى از قومت اين ايذا قبول