تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٨٠
[ سوره الملك ( 67 ) : آيات 23 تا 30 ]
وانكه مىترسند از پروردگار * در نهان باشند وز دل ترسكار
هستشان آمرزش و مزدى كبير * زان خدايى كآگهست او را ضمير
قول خود در حق پيغمبر نهان * گر همى داريد يا فاش و عيان
نزد حق يكسان بود اندر ظهور * كو بود دانا بر اسرار صدور
يا كه عام است اين به حال خاص و عام * واقفست از جهر و سر يعنى تمام
نيست آيا آگه از سرّ صدور * آنكه خلق سينه‌ها كرد و خطور
خاصه كاندر كارها فاش و نهان * باشد او باريك بين باريك دان
هم ز مكنونات اشيا مطلع * علمش از شيئى نباشد منقطع
اوست آن كس كه زمين را بر شما * رام و فرمانبر نمود اينسان بجا
پس بدوش ارض هر جانب رويد * وين مثل باشد ز تمكين شديد
قصد باشد از مناكب يا جبال * وان بود دوش زمين در احتمال
هم خوريد از روزى حق بىنفور * هم بسويش نشر گرديد از قبور
[ سوره الملك ( 67 ) : آيات 16 تا 22 ]
[ سوره الملك ( 67 ) : آيات 16 تا 22 ]
أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذا هِيَ تَمُورُ ( 16 ) أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ ( 17 ) وَ لَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ ( 18 ) أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافَّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلاَّ الرَّحْمنُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ ( 19 ) أَمَّنْ هذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ إِنِ الْكافِرُونَ إِلاَّ فِي غُرُورٍ ( 20 )
أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ ( 21 ) أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 22 )
آيا ايمن شديد از آنكه در آسمانهاست كه فرو برد با شما زمين را پس آن گاه موج ميزده باشد ( 16 )
آيا ايمن شديد از آنكه در آسمانهاست كه بفرستد بر شما تندباد پس خواهيد دانست چگونه باشد بيم‌دهنده ( 17 )
و بتحقيق كه تكذيب نمودند آنان كه از پيش ايشان بودند پس چگونه است انكار من ( 18 )
آيا نديدند بسوى پرنده بالاى ايشان كه بال گشاده‌اند و فرا ميآرند چه چيز نگاه ميدارد آنها را جز خداى بدرستى كه او بهر چيز بيناست ( 19 )
آيا كيست اين كه او لشكر است براى شما كه يارى مىكند شما را از غير خدا نيستند كافران جز در غرور ( 20 )
آيا كيست كه روزى ميدهد شما را كه باز گيرد روزيش را بلكه لجاج كردند در سركشى و سرباز زدن ( 21 )
آيا پس آنكه راه ميرود و سرنگون بر رويش هدايت يافته‌تر يا آنكه ميرود درست ايستاده بر راه راست ( 22 )
ايمن آيا خود شديد اى كافران * زانكه او مىباشد اندر آسمان
كاو شما را در زمين سازد فرو * پس زمين آن دم بجنبش آيد او
ايمن آيا زان شديد از امتحان * كاوست بر زعم شما در آسمان
كاو فرستد بر شما بادى شديد * سنگريزه كاندر آن باشد پديد
زود پس باشد كه ز انذارم بجان * آگهى يابيد تا چون آستان
جمله تكذيب رسل بنموده‌اند * آن كسان كه پيش از ايشان بوده‌اند
پس چسان باشد عقوبتهاى من * چون بر ايشان در رسد اندر زمن
ننگرند آيا بسوى طيرها * فوق ايشان صف كشيده در هوا
در پريدن بالها گسترده‌اند * هم فرا گيرند و بر پهلو زنند
مر نگهشان مىندارد در هوا * از سقوط الا ببخشايش خدا
هر يكى را داده طبعى در مسير * كاو بهر چيزيست بينا و بصير
كيست آيا كان بود جند شما * تا كند يارى شما را جز خدا
نيستند اين كافران جز در غرور * زانچه گفته ديوشان اندر قصور
كيست آيا آنكه بدهد رزقتان * رزق خود گر باز گيرد مستعان
كيست يعنى آنكه حق گر رزق خويش * باز گيرد او دهد روزى ز پيش
كافران دانند اين ليك از غرور * در لجاجند و عقو و در نفور
ميرود آيا پس آن كس كاو نكون * دمبدم افتد به روى اندر نمون
هست او ره يافته‌تر يا كسى * كه رود استاده بر راه او بسى
راست يعنى ميرود بر راه راست * بيند آنچه در دو سوى و پيش پاست
[ سوره الملك ( 67 ) : آيات 23 تا 30 ]
[ سوره الملك ( 67 ) : آيات 23 تا 30 ]
قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلِيلاً ما تَشْكُرُونَ ( 23 ) قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ( 24 ) وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 25 ) قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 26 ) فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ قِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ ( 27 )
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَ مَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنا فَمَنْ يُجِيرُ الْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ ( 28 ) قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْنا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 29 ) قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ ( 30 )
بگو اوست آنكه آفريد شما را و گردانيد براى شما گوش و چشمها و دلها اندكى شكر ميكنيد ( 23 )
بگو اوست آنكه پراكنده كرد در زمين و بسوى او محشور ميشويد ( 24 )
و ميگويند كى خواهد بود وعده اگر هستيد راستگويان ( 25 )