تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٧٨

[ سوره الملك ( 67 ) : آيات 1 تا 6 ]

و عمل او و نجات ده مرا از گروه ظالمان ( 11 )

و مريم دختر عمران كه نگاهدارى كرد عورتش را پس دميديم در آن از روح ما و تصديق كرد سخنان پروردگارش و كتابهايش و بود از اطاعت‌كنندگان ( 12 )

حقتعالى خود مثالى را بيان * كرده در معنى ز بهر كافران

بود زوجهء نوح و لوط اين دو هله * نام آن يك و اعله و دين واهله

اين دو زن بودند هر دو باليقين * تحت عبدين از عباد صالحين

پس خيانت هر دو كردند آن دو زن * با دو عبد سر فراز ممتحن

آن دو پيغمبر ز دو زن هيچ دفع * مىنكردند از عذاب حق بنفع

زوجهء نوح او بطوفان گشت غرق * سنگ زوجهء لوط باريدش بفرق

وقت مردن گفته شد با داخلين * اندر آئيد اندر آتش اينچنين

اين مثل شك نيست در نزد عقول * هست بر تحذير زنهاى رسول

حاصل اينكه نيست اين وصلت سبب * ايمنى را از عذاب و قهر رب

هم مثل كرد او ز بهر مؤمنان * زوجهء فرعون را اندر بيان

ياد كن چون گفت او رب ابن لى * نزد خود بيتى بجنت معتلى

ده ز فرعونم وز اعمالش نجات * همچنين از اهل ظلم و سيئات

حق دعايش كرد دردم مستجاب * رفع گشت از پيش چشم او حجاب

پيش از آن كايد برون روحش ز تن * جاى خود ديد او بجنت در زمن

گفته بد فرعون دون از كينه‌اش * سنگ بگذارند روى سينه‌اش

پيش از آن كاو را رسد بر سينه سنگ * رفته بد روحش بجنت بيدرنگ

باز مريم دخت عمران كو نگاه * دامن خود داشت از فحش و گناه

پس دميديم اندر او از روح خويش * بارور شد بر مسيح خوب كيش

داشت باور گفتهاى رب خود * آنچه دادش وعده جبريل از ولد

داشت هم تصديق بر جمله كتاب * هم بد از فرمانبران در هر حساب

خواستم شرحى ز فضل فاطمه « ع » * در بيان آرم بخير خاتمه

لب گزيدم مرتضاى رشك‌ناك * كاو برونست از شمار خلق و پاك

او ز افراد خلايق فرد بود * نيست جفت او را كه جفت مرد بود

سورة الملك

[ سوره الملك ( 67 ) : آيات 1 تا 6 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 1 ) الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ( 2 ) الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ ( 3 ) ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسِيرٌ ( 4 )

وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ وَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذابَ السَّعِيرِ ( 5 ) وَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 6 )

بنام خداوند بخشاينده مهربان

افزون آمد آنكه بدست اوست پادشاهى و اوست بر هر چيزى توانا ( 1 )

آنكه پديد آورد مردن را و زندگى را تا بيازمايد شما را كدام خوبترند از كردار و اوست عزيز آمرزنده ( 2 )

آنكه آفريد هفت آسمان را طبقه طبقه نه بينى در پديد كردن بخشاينده تفاوتى پس باز گردان چشم را آيا بينى هيچ نقصانى ( 3 )

پس برگردان چشم را كرت بعد آخرى برميگردد بسوى تو چشم ناگاه و اوست مانده شده ( 4 )

و بتحقيق كه آراستيم آسمان دنيا را بچراغها و گردانيديم آن را راندگان مر شيطان را و آماده گردانيديم براى ايشان عذاب آتش را ( 5 )

و براى آنان كه كافر شدند بر پروردگار خود عذاب جهنم است و بد بازگشتى است ( 6 )