تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٦٧

[ سوره الجمعة ( 62 ) : آيات 9 تا 11 ]

خداست كه ميدهد به كسى كه ميخواهد و خداست صاحب فضل بزرگ ( 4 )

مثل آنكه بار كرده شدند تورات پس بر نداشتند آن را چون مثل خر است كه بردارد كتابها را بد است مثل گروهى كه تكذيب كردند آيتهاى خدا را و خدا هدايت نميكند گروه ستمكاران را ( 5 )

مىكند تنزيه حق را آنچه هست * در سماوات و زمين از فوق و پست

پادشاهى كاوست ملكش بيزوال * پاك از نقص و عيوب و اختلال

ارجمند و غالب و ذو الاقتدار * در هران فعلى حكيم و راستكار

اوست آن كس كاندر اميين نمود * منبعث پيغمبرى ز ايشان كه بود

خواند آيتها بر ايشان از خدا * پاكشان سازد ز رجس شركها

هم بياموزد كتاب و حكمت او * بر عوام امى اندر آيت او

كه بدند آن مردگان در روزگار * پيش از او اندر ضلالى آشكار

هم بقومى ديگر از ايشان كه باز * ملحق ايشان را نگشتند از نياز

ليك لاحق بعد ازين خواهند شد * تابعين يعنى كه مىآيند خود

حقتعالى غالب است و استوار * دين خود محكم كند در روزگار

اينست فضل حق دهد بر هر كه خواست * صاحب فضل بزرگست او براست

در مثل آنان كه بر تورة چند * بار كرده گشته‌اند اندر پسند

حمل آن را پس نكردند آن كسان * آن چنان كه بود حق حمل آن

بر مثال آن حمارى كز عتاب * مينمايد حمل اسفار و كتاب

بى خبر از پشت خويش آن بىتميز * كانچه دربار است مىباشد چه چيز

بد بود مانا مثال آن گروه * كه بآيات خداوند از وجوه

آن كسان تكذيب كردند از گمان * راه ننمايد خدا بر ظالمان

[ سوره الجمعة ( 62 ) : آيات 6 تا 8 ]

[ سوره الجمعة ( 62 ) : آيات 6 تا 8 ]

قُلْ يا أَيُّهَا الَّذِينَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 6 ) وَ لا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ( 7 ) قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 8 )

بگو اى آن كسانى كه يهوديت اختيار كردند اگر ادعا مينمائيد كه شما دوستان خدائيد از غير مردمان پس آرزو كنيد مرگ را اگر هستيد راستگويان ( 6 )

و آرزو نخواهند كرد آن را هرگز بسبب آنچه پيش ميفرستاد دستهاشان و خدا داناست بستمكاران ( 7 )

بگو بدرستى كه آن مرگى كه ميگريزيد از او پس بدرستى كه آن ملاقات كننده شماست پس برگردانيده ميشويد بعالم غيب و شهادت پس خبر خواهد داد شما را به آنچه بوديد كه ميكرديد ( 8 )

نامه بنوشت احمد بر يهود * خواندشان بر دين اسلام آن ودود

پس نوشتند آن يهود اندر جواب * كه نبوت داشت بر ما انتساب

كآل موسائيم و از ابناى ربّ * آوريم ايمان چسان بر يك عرب

كه نبوت در ميان قوم او * در جهان هرگز نبود از جستجو

از عرب ما بر نبوّت اليقيم * زانكه أبناء و احبّاء حقيم

آمد آيت كايكسانى كاختيار * هستتان دين يهود اندر قرار

دون مردم گر بزعم خود شما * بر خدا هستيد ابنا و اوليا

موت را خواهيد پس گر صادقيد * مر لقاى رب خود را شايقند

آرزو نكنند هرگز ليك موت * هست محض دعوى اين گفتار و صوت

دستهاشان زانچه بفرستاده پيش * يعنى اعمالى كه مردود است بيش

حق بود دانا بر استمكاره‌گان * وز بلاد ايمنى آواره‌گان

اى محمد « ع » كو كز آن موتى كز او * ميگريزيد او كند ناچار رو

بر شما پس ميرسد آن بىخلاف * در وقوعش نيست تعطيل و گزاف

باز گردانيده گرديد از قرار * سوى آن داناى پنهان و آشكار

پس خبر بدهد بد آنچه ميكنيد * مر شما را آن خداى بىنديد

ميدهد يعنى بنيك و بد جزا * هر عمل را هست پاداشى سزا

[ سوره الجمعة ( 62 ) : آيات 9 تا 11 ]

[ سوره الجمعة ( 62 ) : آيات 9 تا 11 ]

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 9 ) فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 10 ) وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ( 11 )

اى آن كسانى كه ايمان آورديد چون ندا كرده شود براى نماز از روز جمعه پس بشتابيد بسوى ذكر خدا و واگذاريد بيع را آن بهتر است براى شما اگر هستيد كه بدانيد ( 9 )

پس چون گذارده شود نماز پس پراكنده شويد در زمين و بجوئيد از