تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٦٥

[ سوره الصف ( 61 ) : آيات 10 تا 13 ]

بر خدا دروغ را و او خوانده مىشود بسوى اسلام و خدا هدايت نميكند گروه ظالمان را ( 7 )

ميخواهند كه خاموش كنند نور خدا را بدهنهاشان و خدا كامل‌كننده است نورش را و اگر خوش نداشته باشند كافران ( 8 )

ياد كن چون گفت موسى قوم را * ميكنيد ايذا مرا آخر چرا

وانگهى دانيد از روى قبول * كز خدا من بر شما باشم رسول

پس چو گشتند از قبول امر او * قلبشان گرداند حق برگشت خو

هستشان در وادى خذلان چنان * راه ننمايد خدا بر فاسقان

ياد كن عيسى بن مريم چون كه گفت * امت خود را عيان نى در نهفت

كاى بنى يعقوب من باشم رسول * از خدا سوى شما اندر نزول

مر مصدق آنچه را كز من بپيش * آمد از تورية بر موسى بكيش

هم مبشر بر رسولى كاحمد است * نامش آيد بعد من وز ايزد است

پس چو او با بينات آمد چنان * سويشان گفتند سحر است اين عيان

كيست ظالمتر از آن كو افترى * از دروغى گفت خود سر بر خدا

خوانده وانكه اوست بر اسلام و دين * راه ننمايد خدا بر ظالمين

مىبخواهند آنكه نور حق فرو * با دهانهاشان نشانند از غلو

يعنى از گفتار ناهموار زشت * كه بر اهل حق كنند از بد سرشت

نور خود كامل نمايد حق چنان * كافران را گر چه هست اكراه از آن

[ سوره الصف ( 61 ) : آيه 9 ]

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ( 9 )

اوست آنكه فرستاد رسولش را بهدايت و دين حق تا غالب سازد آن را بر دين همه و اگر ناخوش داشته باشند شريك‌آورندگان ( 9 )

اوست آن كس كه فرستاد از و داد * مر پيمبر بهر ارشاد عباد

وانچه باشد مر هدايت را سبب * بر طريق دين حق اندر طلب

تا كند غالب بهر دين دين حق * مشركان را گر چه هست اكراه و دق

غالبيت از طريق حجت است * نى ز روى ازدحام و كثرتست

مر حسين « ع » او بود غالب بر يزيد * گر چه از تيغ يزيد او شد شهيد

نيست چيزى كشتن و كشته شدن * حجت آور زور اگر دارى بتن

حجت مرد است برهان و دليل * حجت زن خط و خال و قال و قيل

مرد كو بىحجتى جنبد خر است * زن كه دارد حجت از خلقى سر است

دختران حيدر كامل مقام * بر اسيرى ميشدند ايشان بشام

ميزدند آن اشتران نعره براست * اينكه محملهاى حق بر پشت ماست

آن صدا را نشنود دنياپرست * بشنود از غير ايشان هر چه هست

خاصه آن كو آگه و كامل فن است * قلبش از انوار برهان روشن است

همچو رهبانان كه اند ديرها * مىشنيدند آن صدا در سيرها

[ سوره الصف ( 61 ) : آيات 10 تا 13 ]

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ ( 10 ) تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 11 ) يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ يُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 12 ) وَ أُخْرى تُحِبُّونَها نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ( 13 )

اى آن كسانى كه ايمان آورديد آيا دلالت كنم شما را بر سودايى كه رهاند شما را از عذاب پر درد ( 10 )

ايمان آورده باشند به خدا و رسولش و جهاد ميكرده باشيد در راه خدا بمالهاتان و نفسهاتان آن بهتر است از براى شما اگر هستيد كه بدانيد ( 11 )

مىآمرزد مر شما را گناهانتان را و داخل ميگرداند شما را در بهشتهايى كه ميرود از زير آنها نهرها و مسكنهاى پاكيزه در بهشتهاى جاى اقامت دائمى آنست كاميابى بزرگ ( 12 )

و ديگرى كه دوست ميداريدش ياريست از خدا و فتحى نزديك و بشارت ده مؤمنانرا ( 13 )

مؤمنان آيا كه چون يار خليل * در تجارت بر شما كردم دليل

كان رهاند مر شما را از هلاك * وز جحيم و از عذاب دردناك

بر خدا و بر رسولش بگرويد * بر جهاد كافران يك‌دل شويد

در ره حق وز پى اعلان دين * مال و جان را سهل دانيد اندر اين

اين شما را بهتر است ار آگهيد * چون تن افتد بر سپهر جان مهيد