تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٤٠

[ سوره الواقعة ( 56 ) : آيات 27 تا 50 ]

و گوشت مرغ از آنچه ميخواهند ( 21 )

و حوران فراخ چشم ( 22 )

چون امثال مرواريد در پرده‌ها نگاه داشته ( 23 )

پاداش بسبب آنكه بودند كه ميكردند ( 24 )

نمىشنوند در آن لغوى و نه اسنادهد كردنى ( 25 )

مگر گفتن سلامى سلامى ( 26 )

قوم سيم برترند از چند و چون * خواندشان و السابقون السابقون

سابق اندر فضل و در توحيد و دين * در بهشت و در وصول و در يقين

در خلايق اين گروهند از ملوك * بر خدا نزديكتر اندر سلوك

در مقام و مرتبت نزديك حق * هستشان سبقت ز كل ما خلق

بوده‌اند از كودكى دور از فساد * كرده بذل مال و جان اندر جهاد

پيش از اشيا خوانده حق را بيشريك * نى كه وقتى بوده بد پس گشته نيك

بت بنپرستيده هرگز يك نفس * اسبق از ايشان در ايمان نيست كس

پاك و طاهر بوده‌اند از هر خطا * خوانده حق اين فرقه را از اوليا

اقربند ايشان بجنات نعيم * در صراط عدل و ايمان مستقيم

خود حجابى نيست بهر آن ثقات * در صفات از ذات و در ذات از صفات

قوم بسيارند از پيشينيان * و اندكى از آخرين در امتحان

يعنى از اين سابقين اندر امم * بيش از اين امت بدند ايشان نه كم

ليك در تحقيق ارباب يقين * اهل صف اوليند در اولين

يعنى اولى بر عنايت در ازل * نى ز امتهاى قبا و بعد بل

قوم محبوبين ز ارواح و صفوف * نى محبين كر بحب داراى وقوف

وان قليل از آخرينند آن كسان * كز محبينند در وصف و نشان

رتبهء ايشان ز محبوبين كم است * و اهل صف ثانيند اين اسلم است

نى كه باشد اولون از آن امم * و اخرون از امت مرحومه هم

بل به عكس است كز اين امت خواص * بيش ازينستند نزد اختصاص

زان پيمبر گفت هستند اين فرق * ز امت من هر سه فرقه بىغلق

متكى آن قوم سابق بر سرر * كان مرصع باشد از ياقوت و در

وان مشبك تختها پيوسته‌اند * وز گهر بر يكديگر بر بسته‌اند

روبروى هم بر آنها هر يكى * با فرج باشند ايشان متكى

موهبتها باشد آن بر اتصال * كه بر ايشانست حتم از ذو الجلال

كودكان با صباحت دورشان * بهر خدمت در طواف از طورشان

جاودان آن كودكان ماه رو * بىتغير مانده با حسن نكو

كوزه‌ها بيدسته‌شان بر دست هين * و اباريق و كأس من معين

جامها يعنى پر از خمر وصال * وز شراب عشق و عرفان و كمال

دردسر نكشند زان نيكو عقار * نيست يعنى خمر وحدت را خمار

هم نه زان مانند باز از عقل و هوش * نى شود قطع آن شراب از باده نوش

همچنين با ميوه‌ها اندر طواف * كردشان ولدان بهر دم بيگزاف

ميل ميوه چون كنند از اختيار * هم ز لحم طيرشان هست اربكار

همچنين خود را نشان از هر طرف * بر مثال در مكنون در صدف

بر جزاى آنچه ز اعمال نكو * كرده‌اند ايشان به دنيا بىغلو

نشنوند اندر بهشت اقوال لغو * آن چنان كه بوده در دنيا بسهو

نى گناه و اثم و فحش است از كلام * قولشان باشد سلام اندر سلام

[ سوره الواقعة ( 56 ) : آيات 27 تا 50 ]

[ سوره الواقعة ( 56 ) : آيات 27 تا 50 ]

وَ أَصْحابُ الْيَمِينِ ما أَصْحابُ الْيَمِينِ ( 27 ) فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ ( 28 ) وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ ( 29 ) وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ ( 30 ) وَ ماءٍ مَسْكُوبٍ ( 31 )

وَ فاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ( 32 ) لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ ( 33 ) وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ( 34 ) إِنَّا أَنْشَأْناهُنَّ إِنْشاءً ( 35 ) فَجَعَلْناهُنَّ أَبْكاراً ( 36 )

عُرُباً أَتْراباً ( 37 ) لِأَصْحابِ الْيَمِينِ ( 38 ) ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ( 39 ) وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ ( 40 ) وَ أَصْحابُ الشِّمالِ ما أَصْحابُ الشِّمالِ ( 41 )

فِي سَمُومٍ وَ حَمِيمٍ ( 42 ) وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ ( 43 ) لا بارِدٍ وَ لا كَرِيمٍ ( 44 ) إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُتْرَفِينَ ( 45 ) وَ كانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ ( 46 )

وَ كانُوا يَقُولُونَ أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ( 47 ) أَ وَ آباؤُنَا الْأَوَّلُونَ ( 48 ) قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ ( 49 ) لَمَجْمُوعُونَ إِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ( 50 )

و ياران جانب راست چه ياران جانب راست ( 27 )

در كنار تيمار و موزبار ( 28 )

بر سر هم پيچيده ( 29 )

و سايه هميشه كشيده شده ( 30 )

و آبى ريزان شده ( 31 )

و ميوه بسيارى ( 32 )

نه گسسته شونده است و نه منع شده ( 33 )

و فرشهاى بالا برده شده ( 34 )

كه ما آفريديم آنها را ( 35 )

آفريدنى پس گردانيديمشان باكره‌ها ( 36 )

شيفته شوهر خود هم سن ( 37 )

براى ياران جانب راست ( 38 )

گروهى از پيشينيانند ( 39 )

و گروهى از پسينيان ( 40 )

و ياران جانب چپ چه ياران جانب چپ ( 41 )

در آتش نفوذكننده‌اند و آب جوشان ( 42 )

و سايه از دود سياه ( 43 )

نه سرد و نه پسنديده ( 44 )

بدرستى كه آنها بودند پيش از اين بناز و نعمت خود سرشدگان ( 45 )

و بودند كه اصرار مينمودند بر گناه بزرگ ( 46 )

و بودند كه ميگفتند كه آيا وقتى كه بميريم و بشويم خاكى و استخوانهاى بدرستى كه ما برانگيخته شوندگانيم ( 47 )

يا پدرانمان كه پيشينيانند ( 48 )