تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٣٢

[ سوره القمر ( 54 ) : آيات 33 تا 45 ]

يا كنيم اين گر كه ما ديوانه‌ايم * گمرهى را در جهان افسانه‌ايم

گشته القا كرده آيا او بوحى * در ميان ما كند تا امر و نهى

گر بنا باشد كه وحى آيد ز حق * ما از او باشيم اولى و احق

بلكه كذابست او و خودپسند * خواهد اندر قوم گردد ارجمند

زود پس دانند فردا اين گروه * كيست كاذب كيست خود بين از وجوه

پس طلب كردند از وى تا برون * آورد از سنگ ناقه ز آزمون

ما برون آرندهء ناقه بديم * فتنه ايشان را بدان معجز شديم

پس خطاب از حق بصالح شد بسر * آزمون را فارتقبهم و اصطبر

پس نگهبان باش بين تا چون كنند * با شتر هم كن صبورى در گزند

ز آب چشمه آگه ايشان را نما * كه بود ما بينشان قسمت ز ما

روزى ايشان را و روزى ناقه راست * و اينچنين بخش از عدالتهاى ماست

كل شرب محتضر يعنى قريب * گشته حاضر هر كسى را زان نصيب

يا ز بهر شرب هر كس نزد جو * ميشدى حاضر چو آمد روز او

بر كسى نامد ضرر زان بخش هيچ * پس شدند ايشان بفكر پيچ پيچ

يار خود را پس بخواندند آن عدو * بد قدار ابن سالف كينه‌جو

در ره ناقه نشست از كينه وى * ناقه را از تيغ عدوان كرد پى

گشت نازل پس عذاب ذو المنن * پس چگونه بد عذاب و بيم من

صيحهء واحد فرستاديم زود * ما بر ايشان وان دم جبريل بود

پس شدند ايشان ز صيحه نيم دم * چون درخت خشك بشكسته بهم

كه كند صاحب حظيره جمع آن * بهر حفظ سقف انبار و دكان

جاى سنگ اعنى برد آن را به كار * چون كه خواهد كرد بنياد جدار

يا گياهى خشك كاندر وقت خورد * گوسفندان در حظيره كرده خورد

سهل ما كرديم قرآن بهر پند * هست آيا هيچ ياد آرنده چند

[ سوره القمر ( 54 ) : آيات 33 تا 45 ]

[ سوره القمر ( 54 ) : آيات 33 تا 45 ]

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ( 33 ) إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً إِلاَّ آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ ( 34 ) نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ ( 35 ) وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا فَتَمارَوْا بِالنُّذُرِ ( 36 ) وَ لَقَدْ راوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ ( 37 )

وَ لَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذابٌ مُسْتَقِرٌّ ( 38 ) فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ ( 39 ) وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 40 ) وَ لَقَدْ جاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ ( 41 ) كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها فَأَخَذْناهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ ( 42 )

أَ كُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولئِكُمْ أَمْ لَكُمْ بَراءَةٌ فِي الزُّبُرِ ( 43 ) أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ ( 44 ) سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ ( 45 )

تكذيب كردند قوم لوط بيم‌دهندگان را ( 33 )

بدرستى كه ما فرستاديم بر ايشان تندباد سنگريزه پاش جز ال لوط كه نجات داديمشان در سحر ( 34 )

نعمتى از نزد ما همچنين پاداش ميدهيم كسى را كه شكرگزارى نمود ( 35 )

و بحقيقت ترسانيدشان از گرفت ما پس مجادله نمودند به آنچه به آنها بيم داده ميشدند ( 36 )

و بتحقيق جوياى كام شدند او را از مهمانهايش پس محو كرديم چشمهاشان را پس بچشيدند عذابم را و بيم دادنم ( 37 )

و بتحقيق آمد ايشان را اول روز عذابى برقرار ( 38 )

پس بچشيد عذابم و بيم دادنم را ( 39 )

و بتحقيق آسان گردانيديم قرآن را براى پند آيا هست هيچ پند گيرنده ( 40 )

و بدرستى كه آمد آل فرعون را آنچه به آن انذار كرده مىشود ( 41 )

تكذيب كردند آيتهاى ما را همه‌اش پس گرفتيم ايشان را گرفتن غالبى توانا ( 42 )

آيا كافران شما بهترند از اينان بامر شما راست امان نامه در كتابها ( 43 )

يا ميگويند ما با باهميم كشندگان ( 44 )

زود باشد كه هزيمت داده شوند آن جمع و برگردانيده شوند به پشت در بدر ( 45 )

لوط را كردند تكذيب اينچنين * قوم او ز انذارها بر آن و اين

ما فرستاديم بادى سنگبار * سوى ايشان غير لوط و اهل و يار

او و دخترهاى او را در سحر * باز برهانديم زان رنج و خطر

بودشان اين نعمتى از نزد ما * همچنين بدهيم شاكر را جزا

قوم خود را مىبترسانيد لوط * از گرفتنهاى ما گاه سقوط

پس شك آوردند ايشان بر نذر * وان بيان و پند وعظ همچو در

هم طلب كردند اندر جستجو * بر مراد خويش مهمانان ازو

چشمهاشان محو پس كرديم ما * مىفتادندى برو بىچشمها

پس چشيد اينك عذاب بس اليم * وانچه مازان بر شما داديم بيم

كرد وقت فجرشان پس نامداد * آنعذاب مستقر كاو وعده داد

پس چشيد البته زان رنجى كه لوط * بيمتان ميداد كرد اينك هبوط

سهل ما كرديم قرآن را بفهم * كيست آيا پس كش از پند است سهم

هم بفرعون و بقومش بيم ده * آمد اعنى موسى گردون بنه

پس دروغ انگاشتند آيات ما * كلّ آن را غافل از سطوات ما

پس گرفتيم آن گروه منقعر * چيست تا اخذ عزيز مقتدر

آن كسان كه نگرويدند از شما * بهترند اى اهل مكه در نوا

يا به قوت يا عدد از اين گروه * كه بيان شد حالشان يا در شكوه

بهترند آيا كه در آئين و كيش * يا از ايشان بين چه تا دارند بيش

يا شما را در زبر باشد برات * كانكه كافر شد بود او را نجات

يا كه ميگويند كفار از انام * مجتمع باشيم ما در انتقام

منهزم كردند زود اين جمع پر * حرب چو آيد و يولون الدبر