تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٢٢

[ سوره الطور ( 52 ) : آيات 1 تا 16 ]

بعد ذكر انبيا و قومشان * حق ز قدرتهاى خود سازد بيان

چرخ را كرديم از قوت با * بر بناى آن تواناييم ما

يا به چيزى اوسع از وى در وجود * يا دهد وسعت برزق اندر نمود

هم زمين را گسترانديم اينچنين * بر صلاح بندگان خود يقين

گستراننده نگو مائيم پس * قادر اندر هر عمل مائيم و بس

وان كنيم از بهر اصلاح بشر * نى كه ما را هيچ از آن باشد ثمر

آفريديم از هر آن چيزى دو جفت * پند تا گيرند مانا در نهفت

پس بسوى حق كنيد از خود فرار * من شما را زو دهم بيم آشكار

همچنين نامد بديشان از رسول * پيش از ايشان جز كه گفتند از فضول

كاين مگر جادوست يا ديوانه‌اى * قول حق را ساختند افسانه‌اى

مر وصيت كرده‌اند آيا به اين * سابقين بر لاحقين از كفر و كين

بلكه خود ايشان بطغيان اندرند * رفته از فرمان برون كين آورند

پس بگردان روى از اين ننگين فرق * پس نه‌اى تو بر ملامت نزد حق

پند ده مر اهل ايمان را كه پند * نفع بخشد مؤمنانرا در پسند

[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيات 56 تا 60 ]

[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيات 56 تا 60 ]

وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ ( 56 ) ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ ( 57 ) إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ ( 58 ) فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ فَلا يَسْتَعْجِلُونِ ( 59 ) فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ( 60 )

و ما نيافريديم جن و انس را مگر براى آنكه بپرستند مرا يا بشناسند مرا ( 56 )

نميخواهم از ايشان هيچ روزى و نميخواهم كه اطعام كنند مرا ( 57 )

بدرستى كه خدا اوست روزى دهنده صاحب قوت قوى ( 58 )

پس بدرستى كه مر آنان را كه ظلم كردند نصيب است مانند نصيب يارانشان پس نبايد كه بشتاب خواهند از من ( 59 )

پس واى بر آنان كه كافر شدند از روزشان كه وعده داده ميشوند ( 60 )

نافريديم ايچ جن و انس را * جز كه بپرستند ما را از و لا

نى كه حق را حاجتى بر طاعت است * فيض بخشى بلكه اصل علت است

آفريد او تا كه بر مقصود او * بهره‌ور گردند خلق از جود او

ليك طاعت بود موجب بر ثواب * تا برند از گنج او در بيحساب

راه گنج از جود بر خلقان نمود * اين هم از اكرام او بر خلق بود

تا بنيكان فيض او بهتر رسد * ور نه او روزى دهد بر نيك و بد

گفت رزقى من از اين مخلوق دون * مينخواهم ما اريد آن يطعمون

بلكه باشد از صفات فعل من * كه دهم رزق و كلوا طعمه و دهن

حقتعالى اوست روزى بخش و بس * كيست جز او تا دهد روزى بكس

او بود ذو القوة و ذى اقتدار * در توانايى و متين و استوار

پس بود بهر ستمكاران ذنوب * چون ذنوب ياورانشان بر وجوب

بهره‌اى يعنى كه باشد از عذاب * مقتضى اين است بر عدل و ثواب

پس نبايد تا كنند ايشان شتاب * در وقوع وعدهء حق بر عذاب

واى پس بر كافران از روزشان * روز وعده كاوست رنج اندوزشان

وان بود روز قيامت يا كه بدر * تنگ شد مر كافران را قلب و صدر

وعدهء حق اندر او نبود خلاف * زهره‌ها آن روز گردد صد شكاف

سورة الطّور

سورة الطّور

[ سوره الطور ( 52 ) : آيات 1 تا 16 ]

[ سوره الطور ( 52 ) : آيات 1 تا 16 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

وَ الطُّورِ ( 1 ) وَ كِتابٍ مَسْطُورٍ ( 2 ) فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ ( 3 ) وَ الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ ( 4 )

وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ( 5 ) وَ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ( 6 ) إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ لَواقِعٌ ( 7 ) ما لَهُ مِنْ دافِعٍ ( 8 ) يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً ( 9 )

وَ تَسِيرُ الْجِبالُ سَيْراً ( 10 ) فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ( 11 ) الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ ( 12 ) يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلى نارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ( 13 ) هذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ ( 14 )

أَ فَسِحْرٌ هذا أَمْ أَنْتُمْ لا تُبْصِرُونَ ( 15 ) اصْلَوْها فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَواءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 16 )

بنام خداوند بخشاينده مهربان

بطور ( 1 )

و كتاب نوشته شده ( 2 )

در ورقى يا در پوستى گشوده شده ( 3 )

و بيت معمور ( 4 )

و سقف بلند برافراشته شده ( 5 )

و درياى پر يا برافروخته ( 6 )

بدرستى كه عذاب پروردگار تو هر آينه واقع شدنيست ( 7 )

نباشد مر او را از دفع‌كننده ( 8 )

روزى كه موج زند آسمان موج زدنى ( 9 )

و روان شوند كوه‌ها روان شدنى ( 10 )

پس واى روز چنين بر تكذيب‌كنندگانى ( 11 )

كه ايشانند در گفتگوى كه بازى ميكنند ( 12 )

روزى كه دفع كرده شوند بسوى