تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧٢١

[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيات 47 تا 55 ]

پس گرفتيم او را و لشكرهايش را پس انداختيم ايشان را در دريا و او بود ملامت آورنده ( 40 )

و در عاد هنگامى كه فرستاديم بر ايشان باد بىنفع ( 41 )

كه نميگذاشت هيچ چيز را كه ميگذشت بر آن مگر كه ميگردانيدش چون پوسيده ريزه ريزه شده ( 42 )

و در ثمود هنگامى كه گفته شد مر ايشان را كه برخوريد تا وقتى ( 43 )

پس سر كشيدند از فرمان پروردگارشان پس گرفتشان صاعقه و ايشان مينگرستند ( 44 )

پس نتوانستند هيچ برخواستنى و و نبودند انتقام كشندگان ( 45 )

و قوم نوح از پيش بدرستى كه ايشان بودند گروهى بيرون رفتگان از فرمان ( 46 )

همچنين در قصهء موسى نشان * هست بهر اعتبار آرندگان

چون بفرعونش فرستاديم ما * خود بحجتهاى روشن برملا

پس تولّا كرد او بر ركن خود * كرد يعنى قوتش را مستند

گفت موسى را كه ساحر باشد او * يا كه ديوانه بدون گفتگو

پس گرفتيم او و لشكرهاش هم * پس بيفكنديم ايشان را بيم

آن زمان بود او بنفس خود مليم * چون كه خود را ديد در درياى بيم

همچنين در قصهء عاد از قرار * هست آيتها بر اهل اعتبار

چون بر ايشان ما فرستاديم باد * كه عقيم آن بود برسان جماد

يعنى آبستن نميشد ز او درخت * بود قهرى بر گروه شوربخت

يا عقيم اينست وجهى از وجوه * كه نمودى قطع فعل آن گروه

حاصل آنكه سويشان ريح العقيم * ما روان كرديم بر انذار و بيم

هيچ مىنگذاشت آثارى بجا * بر هر آنچه برگذشت از هر كجا

جز كه آن را كرده مانند رميم * كهنه و ريزنده آن باد عقيم

همچنين در قصهء قوم ثمود * عبرتى مر اهل ايمان را فزود

چون بايشان گفته شد كه برخوريد * از منال و عمر تا وقت و عيد

وان سه روز از بهر عقر ناقه بود * نازل آن دم رنج فوق الطاقه بود

پس ز امر رب خود سركش شدند * زان سبب مستوجب آتش شدند

پس گرفت آن مردمان را صاعقه * جمله ميديدند روز آن عايقه

پس نبدشان استطاعت بر قيام * تا كه بگريزند از آن آشوب عام

هم نبودند آنكه بر رفع عذاب * يار يكديگر شوند از هيچ باب

يا كه بكشند انتقام از ما پديد * زان عقوبتها كه بر ايشان رسيد

بوده قوم نوح از ايشان بيشتر * رفته قومى از حدود خود بدر

[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيات 47 تا 55 ]

[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيات 47 تا 55 ]

وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ ( 47 ) وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَ ( 48 ) وَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 49 ) فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 50 ) وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 51 )

كَذلِكَ ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ( 52 ) أَ تَواصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ ( 53 ) فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ ( 54 ) وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ( 55 )

و آسمان بنا كرديمش به قوت بدرستى كه مائيم وسعت دهندگان ( 47 )

و زمين گسترديم آن را پس خوب گسترانندگانيم ( 48 )

و از هر چيزى آفريديم دو صنف باشد كه شما پند گيريد ( 49 )

پس بگريزيد بسوى خدا بدرستى كه من مر شما را از او بيم‌كننده آشكارا ( 50 )

و مگردانيد با خدا الهى ديگر بدرستى كه من مر شما را از او بيم‌كننده آشكارم ( 51 )

همچنين نبايد به آنان كه پيش از ايشان بودند هيچ رسولى مگر گفتند جادوگر است يا ديوانه ( 52 )

آيا وصيت يكديگر كردند به آن بلكه ايشانند گروهى زياده‌روندگان ( 53 )

پس اعراض كن از ايشان پس نباشى تو ملامت كرده شده ( 54 )

و پند ده پس بدرستى كه پند سود ميدهد مؤمنان را ( 55 )