تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٧١٧

[ سوره ق ( 50 ) : آيات 28 تا 37 ]

هر ناسپاس عنادكننده ( 24 )

منع كننده مر خيرى را تعدىكننده شك‌آورنده ( 25 )

آنكه گردانيد با خدا الهى ديگر پس بيندازيدش در عذاب سخت ( 26 )

گفت رفيقش پروردگار ما طاعتى نكردم او را و ليكن بود در گمراهى دور ( 27 )

اندر آن حين كه فرا گيرندشان * دو فرشته از فرا گيرنده‌گان

وان دو باشد از يمين و از شمال * نزدشان بنشسته بر ضبط فعال

از دهان حرفى نيندازد برون * جز كه باشد نزد او در آزمون

مر نگهبانى مهيا كه رقم * ميكنند آن را بافزون يا بكم

آورد بيهوشى موت از نخست * كه مزيل عقل شد امرى درست

از سعادت وز شقاوت هر چه هست * اصل آن آيد بهر وجهى بدست

اينست آن چيزى كه بودى تو از آن * در حيات خود گريزان دزدسان

پس دميده مىشود در صور دم * زنده ميكردند آن دم خلق هم

اين بود روز و عيد اندر عيان * كه خبر دادى خلايق را بدان

هر كسى آيد بود با او به راه * خود يكى راننده و ديگر گواه

تو بدى گويند در غفلت از اين * پرده‌ات برداشتم از ديده هين

ديدهء تو پس بود امروز تيز * آنچه را كه مىنميديدى تو نيز

گويد او را همنشينش در زمن * اينست آنچه بد مهيا نزد من

گويد اعنى آن ملك كش يار بود * نامهء اعمالت اينست از شهود

پس خطاب القيا آيد پديد * فى جهنم كل كفار عنيد

خير را بسيار مانع يك بيك * بگذرنده از حد و بسيار شك

آن چنان شخصى كه گردانيده ليك * با خدا ديگر خدايى را شريك

پس روا باشد بر اين شوريده بخت * افكنيدش در عذاب و رنج سخت

باقرين خود كند خصمى چو او * كه مرا زد راه اين ديو عدو

آن قرينش گويد اى پروردگار * من ورا طاغى نكردم هيچ بار

ليك خود بود او بگمراهى و دور * داشتى از قول اهل حق نفور

[ سوره ق ( 50 ) : آيات 28 تا 37 ]

[ سوره ق ( 50 ) : آيات 28 تا 37 ]

قالَ لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَ قَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ ( 28 ) ما يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ وَ ما أَنَا بِظَلاَّمٍ لِلْعَبِيدِ ( 29 ) يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ ( 30 ) وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ ( 31 ) هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ ( 32 )

مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ ( 33 ) ادْخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ ( 34 ) لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ ( 35 ) وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ هَلْ مِنْ مَحِيصٍ ( 36 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ ( 37 )

گفت نزاع مكنيد نزد من و بتحقيق پيش فرستاديم بسوى شما وعيد را ( 28 )

تغيير داده نميشود سخن نزد من و نيستم من ستمكار مر بندگان را ( 29 )

روزى كه گوئيم مر دوزخ را آيا پر شدى و گويد آيا هيچ زيادتى هست ( 30 )

و نزديك كرده شد بهشت براى پرهيزكاران نه دور ( 31 )

اينست آنچه وعده كرده ميشدى براى هر بازگشت‌كننده نگاهدارنده ( 32 )

آنكه ترسيد از خداى بخشاينده به پنهانى و آمد با دلى بازگشت نماينده ( 33 )

داخل شويد در بهشت بسلامتى اينست روز جاودانى ( 34 )

مر ايشان را آنچه خواهند در آن و نزد ماست زيادتى ( 35 )

و بسيار هلاك كرديم پيش از ايشان از قرنى كه آنها سخت‌تر بودند از ايشان در قوت پس راه انداختند در بلدها آيا هيچ بود گريزگاهى ( 36 )

بدرستى كه در اين هر آينه پنديست براى آنكه باشد مر او را دلى يا انداخت گوش و او باشد شاهد ( 37 )

حقتعالى گويد اندر نزد من * هيچ مىنكنيد خصمى اين زمن

سويتان چون ما فرستاديم پيش * با رسولان از وعيد و وعد خويش

مىنيايد نزد ما تبديل قول * يافت چون در رتبهء تكميل قول

من نيم استم‌كننده بر عباد * كشتهء خود بل كند هر كس حصاد