تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٦٧٧

[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 9 تا 15 ]

پس بگردانند روى از مشركان * از اجابت دعوتت را بالعيان

پس نبفرستاده‌ايم اندر ظهور * ما بر ايشانت نگهبان در امور

بر تو نبود اى پيمبر جز بلاغ * از قبول و ردشان ميجو فراغ

چون چشانيم آدمى را ما ز خود * رحمتى خوشنود گردد بى ز حد

ور بد ايشان را رسد كم يا كه بيش * دستهاشان زانچه بفرستاده پيش

پس بود انسان در آن دم ناسپاس * ياد نارد خير پيش آن ناشناس

شاهى ارض و سما باشد ز حق * آفريند خواهد آنچه از ما خلق

هر كرا خواهد ببخشد دختر او * يا پسر چون كرد اراده ديگر او

جفت بخشد يا كه دختر يا پسر * هم بهر بطنى خلاف يكدگر

هم بگرداند عقيم آن را كه خواست * اوست دانا و توانا خود براست

مىنشايد آدمى را در بنا * اينكه تا گويد سخن با وى خدا

جز بوحى اعنى كه از راه نهان * يا بالقا يا بالهام است آن

يا سخن ميگويد از پشت حجاب * كه سخنگو نيست مرئى در خطاب

يا رسولى را فرستد از ملك * تا سخن گويد بشر را بى ز شك

تا كند القا كلام ذو العطاء * بر وى از رخصت به حكم ما يشاء

اوست برتر زانكه آيد در بصر * بل سخن گويد بحكمت با بشر

كه كلام از او رسد بيواسطه * كه ملك باشد سبب در رابطه

وحى كرديم اينچنين بر انبيا * وحى شد قرآن بسويت ز امر ما

روح قرآن را بدان گفت از جهات * كه قلوب مرده زان يابد حيات

يا مراد از روح باشد جبرئيل * آن امين وحى خلاق جليل

تو نبودى پيش از وحى اى عزيز * اينكه تا دانى بود قرآن چه چيز

اين نبى ما كنت تدرى ما الكتاب * هم نه از دعوت بايمان و اياب

ليك گردانديم آن را روشنى * تا كه بنمائيم ره با ايمنى

هر كرا از بنده‌گان خواهيم خود * ره به آن نورش نمائيم از رشد

تو به راه راست ميخانى بفرض * راه حق كاو را سماواتست و ارض

مىبدانيد اينكه جمله سوى حق * باز گردد كارهاى ما خلق

سورة الزّخرف

سورة الزّخرف

[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 1 تا 8 ]

[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 1 تا 8 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

حم ( 1 ) وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ ( 2 ) إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ( 3 ) وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ ( 4 )

أَ فَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحاً أَنْ كُنْتُمْ قَوْماً مُسْرِفِينَ ( 5 ) وَ كَمْ أَرْسَلْنا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ ( 6 ) وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 7 ) فَأَهْلَكْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً وَ مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ ( 8 )

بنام خداوند بخشاينده مهربان

قسم به حق كتاب روشن ( 2 )

بدرستى كه ما گردانيديم آن را قرآنى عربى باشد كه شما دريابيد بعقل ( 3 )

و بدرستى كه آن در اصل كتاب نزد ما هر آينه بلند مرتبه با حكم است ( 4 )

آيا پس بگردانيم از شما ذكر را باعراض از بهر آنكه هستيد گروهى اسراف‌كاران ( 5 )

و بسيار فرستاديم از پيغمبرى در پيشينيان ( 6 )

و نمىآمد ايشان را هيچ پيغمبرى مگر كه بودند به آن استهزا ميكردند ( 7 )

پس هلاك كرديم سخت‌تر از ايشان را در قوت و گذشت داستان پيشينيان ( 8 )

بعدبسم اللَّه رحمن الرحيم * مىخورد سوگند حق بر حا و ميم

آن حقيقت يعنى اندر انجلا * كاولش حقست و آخر مصطفى

يا قسم بر اسمهاى احسن است * كابتدايش حا و ميم اين ابين است

هم به قرآن مبين مستطاب * يعنى اين آيات و اين روشن كتاب

كه بيان كرديم بر لفظ عرب * تا شما يابيد شايد در طلب

هست در ام الكتاب او نزد ما * بس بزرگ و محكم از نقص و خطا

يا كه اندر لوح محفوظ مبين * هست احكامش بحكمت بس متين

ما شما را وازنيم آيا از آن * دورتان سازيم يعنى زين بيان

چون شما هستيد قومى كه ز حد * رفته بيرونيد و رهتان گشته سد

اى بسا كز جنس آن پيغمبران * ما فرستاديم در پيشينيان

نامد ايشان را رسولى بهر پند * جز كه ميكردند بر وى ريشخند

پس تبه كرديمشان بر وجه بد * در توانايى بدند ايشان اشد

قصهء پيشينيان بگذشته بس * اندر اين قرآن بهر جا پيش و پس

[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 9 تا 15 ]

[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 9 تا 15 ]

وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ ( 9 ) الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيها سُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ( 10 ) وَ الَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ تُخْرَجُونَ ( 11 ) وَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَ الْأَنْعامِ ما تَرْكَبُونَ ( 12 ) لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ ( 13 )

وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ ( 14 ) وَ جَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبادِهِ جُزْءاً إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ ( 15 )

و هر آينه اگر بپرسى از ايشان كه كه آفريد آسمانها و زمين را هر آينه خواهند گفت البته آفريد آنها را خداى غالب دانا ( 9 )

آنكه گردانيد براى شما