تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٦٦٣

[ سوره فصلت ( 41 ) : آيات 10 تا 14 ]

ايشانند كافران ( 7 )

بدرستى كه آنها كه گرويدند و كردند كارهاى شايسته مر ايشانراست پاداشى بىمنّت ( 8 )

بگوى آيا شما هر آينه كافر ميشويد به آنكه آفريد زمين را در دو روز و ميگردانيد مر او را همتايان آنست پروردگار جهانيان ( 9 )

آن حقيقت كاحمد است اندر ظهور * موج اول باشد از درياى نور

جلوه‌گر گشت از مقام اقدمى * در صفات و در لباس آدمى

زين اشارت رفت اندر حا و ميم * در نزول از حق رحمن الرحيم

يعنى از بخشندگار مهربان * يافت تنزيل اين كتاب حق نشان

فصلت آياته يعنى نكو * يافته تفصيل آيتهاى او

هست قرآنى بتازى در بيان * بهر قومى كه بدانند اين زبان

يا بدانند از نشان معرفت * نكته آيات را از هر جهت

اين كتابى كه بشير است و نذير * مؤمنان و منكران را ناگزير

مژده ده مر مؤمنان را در بهشت * كافران را بيم ده بر جاى زشت

فاعرض اكثرهم فهم لا يسمعون * وان بشارت را نيابند از درون

هستمان گفتند دلها در غلاف * زانچه خوانيمان سوى آن بيخلاف

هم بود سنگينى اندر گوشمان * آنچه خوانى نشنويم ايچ آن بيان

هست بين ما و بين تو حجاب * پرده چون باشد چه خوانى بر شتاب

پس عمل ميكن تو بر آئين خويش * زانكه ما باشيم هم عامل بكيش

گو جز اين نبود كه من باشم بشر * چون شما در شكل و طبع و خواب و خور

هم نباشد دعوتم از عقل دور * تا طبايع را بود از آن نفور

وحى سوى من شود نبود جز اين * كه بود معبود ما واحد يقين

س نمائيد استقامت سوى وى * مغفرت خواهيد هم زو پى بپى

ويل باشد مشركين را نى نجات * كان كسان ندهند از ضنت زكات

اعظمست اندر رذايل اين صفت * نيستشان ايمان بروز آخرت

اين صفت از بخل زايد در وجود * مشركين را بود اكثر بذل و جود

اختصاصش پس ز بهر مشركين * خود ز ترك تزكيت باشد يقين

قول تهليل ار بود از مدركى * بىتأمل نفس را سازد زكى

چون زكات مال كز روى وجوب * پاك سازد مالها را از عيوب

همچنين توحيد بارى چون زكات * پاك سازد نفس را از ترهات

لا إله الا اللَّه ار گويى يكى * نفس مغشوشت شود پاك و زكى

مينمودند اهل شرك اطعام حاج * ليك نى بر مؤمنان در احتياج

وانكسان كاورده‌اند ايمان به حق * كرده‌اند اعمال نيكو بر نسق

اجرشان باشد بدون منتى * يا بدون انقطاع از نوبتى

نگرويد آيا شما ميگو بقوم * آنكه را خلق زمين كرد او دو يوم

وان دو يوم است امر و قول اندر نظر * هم دگر يوم قضا يوم قدر

صورتست و ماده يا قصد از آن * اندر اين دو شكل ارض آمد عيان

اولست اجزاى ارضيه تمام * صورت نوعيه ثانى ز انتظام

بهر او همتاه و اشباه آوريد * اوست رب العالمين كاين آفريد

[ سوره فصلت ( 41 ) : آيات 10 تا 14 ]

وَ جَعَلَ فِيها رَواسِيَ مِنْ فَوْقِها وَ بارَكَ فِيها وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ ( 10 ) ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ ( 11 ) فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَ أَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها وَ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ حِفْظاً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 12 ) فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ ( 13 ) إِذْ جاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ اللَّهَ قالُوا لَوْ شاءَ رَبُّنا لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ ( 14 )

و گردانيد در آن كوه‌هاى استوار از بالاى آن و بركت داد در آن و تقرير كرد در آن خوردنيهاى آن را در چهار روز مساوى براى خواهندگان ( 10 )

پس پرداخت به آسمان و آن بود دودى پس گفت مر آن را و مر زمين را كه بيائيد خواه يا ناخواه گفتند آمديم فرمان برداران ( 11 )

پس قرار داد آنها را هفت آسمان در دو روز و وحى كرد در هر آسمان كاران را و آراسته كرديم آسمان دنيا را بچراغها و محافظتى اينست قرارداد خداى غالب دانا ( 12 )

پس اگر روى گردانيدند پس بگوئيم دادم شما را صاعقه مثل صاعقه عاد و ثمود ( 13 )

هنگامى كه آمد ايشان را رسولان از ميان دستهاشان و از پس سرشان كه نپرستيد مگر خدا را گفتند اگر خواسته بود پروردگار ما فرستاده بود ملائكه را پس بدرستى كه ما به آنچه فرستاده شديد به آن كافرانيم ( 14 )