تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٦٥٩

[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 59 تا 64 ]

بيشترين مردمان نميدانند ( 57 )

و يكسان نيستند نابينا و بينا و آنان كه گرويدند و كردند كارهاى شايسته و نه بدكار اندكى پند مىگيرند ( 58 )

آن كسان كه ميكنند ايشان جدال * اندر آيات خداى لا يزال

بوده اندر باب دجال اين جدال * كه يهودان را در آن بودى مقال

صاحب ما نيستى گفتند تو * بل مسيح ابن داود است او

كه رسد شاهى او بر بر و بحر * مىشود با او روان در راه نهر

يعنى آن دجال كز وصف و نشان * مىشود ظاهر وى از آخر زمان

بى ز برهانى بدون حجتى * كامده باشد بر ايشان نوبتى

نيستشان جز كبر و نخوت در صدور * نى رسنده هم به آن قصد و امور

پس پناه از شرّ بيدينان بگير * بر خدايى كاو سميع است و بصير

هم صفى را گو كه تا گيرد پناه * از حسودان زمانش بر إله

خاصه در تفسير او كز گفتگو * نفى قرآن مىكند از كين او

گويد آن احمق كه دلگيرش بود * چيست قرآن تا كه تفسيرش بود

تو چه دانى اى جهول مندرس * كه بديوى ز آدميت منعكس

نور قرآن بر گذشت از مهر و ماه * تو نديدى دل بدت كور و سياه

نوبت مردان نديدى در مصاف * با فواحش ميزدى از چهره لاف

روى ميدادى نشان بر خلق و موى * بر سراغ مشترى در شهر و كوى

ما بقى را من نگويم از حيا * حق بود ستار بگذار آن بجا

كو بماند رازها در پرده باز * رو تو با اشياء معذورت بساز

منهم آنها جمله ميدانم و ليك * نيستم پرواى آن گفتار نيك

شور مردى نيست هيچ اندر سرت * ياوه بنمايى سبيل و خنجرت

رو نشين در خانه با آن كار و بار * صحبت از قرآن و تفسيرش مدار

رهروان هستند اندر ره بسى * چون تو با ايشان ميا گو تا كسى

هم صفى گر يمن فقرش دولتى است * حاجتش بر هرزه گويى چون تو نيست

تا چه جاى خالق اين نه حجاب * كه بپيغمبر فرستاد او كتاب

بازگردم بر سخن روشنتر است * خلقت ارض و سما آن اكبر است

يا كه خلق مردم از دانشورى * ليك مردم اين ندانند اكثرى

مستوى نبوند اعمى و بصير * وين مثل باشد به مقصود و نظير

همچنين آن مؤمن شايسته حال * نيست يكسان با مسيء بد فعال

اندكى گيرند پند اين مردمان * زين مثلها و نظاير در بيان

[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 59 تا 64 ]

[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 59 تا 64 ]

إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ ( 59 ) وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ ( 60 ) اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ ( 61 ) ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ ( 62 ) كَذلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِينَ كانُوا بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ ( 63 )

اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَراراً وَ السَّماءَ بِناءً وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَتَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ ( 64 )

بدرستى كه قيامت هر آينه آينده است نيست شكى در آن و ليكن اكثر مردمان ايمان نمىآورند ( 59 )

و گفت پروردگار شما بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را بدرستى كه آنان كه سركشى ميكنند از عبادت من زود باشد كه داخل شوند دوزخ را ذليلان ( 60 )

خداست آنكه گردانيد براى شما شب را تا آرام گيريد در آن و روز را بينش بخش بدرستى كه خدا هر آينه صاحب فضل است بر مردمان و ليكن بيشترين مردمان شكر نميكنند ( 61 )

آنست خدا پروردگار شما آفرينندهء همه چيز نيست خدايى مگر او پس بكجا برگردانيده ميشويد ( 62 )

همچنين برگردانيده ميشوند آنان كه بودند بآيتهاى خدا انكار ميورزيدند ( 63 )

خداست كه گردانيد براى شما زمين را آرام گاهى و آسمان را بنائى و تصوير كرد شما را پس خوب ساخت پيكر شما را و روزى داد شما را از پاكيزه‌ها آنست خدا پروردگار شما پس افزون آمد خدا را كه پروردگار جهانيان است ( 64 )

خود قيامت بيگمان آينده است * نيست شك در وى كس ار داننده است

ليك بسيارى ز مردم نگروند * زانكه نى در راه فكرت رهروند

گفت آن پروردگار ماسوا * مىبخوانيد از عبوديت مرا

تا اجابت من كنم گر مقتضى است * خارج از حكمت مر آن يعنى كه نيست

با تو گويم نكته‌اى در اين مقام * خوان خدا را در حوائج و السلام

گر كه او را خوانى از قلب و ضمير * رفت ميل نفست از دل ناگزير