تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٦٢٤

[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 1 تا 10 ]

پس آن گاه شما از آن برمىافروزيد ( 80 )

آيا و نيست آنكه آفريد آسمانها و زمين را توانا بر آنكه آفريند مثلشان آرى و اوست آفريدگار دانا ( 81 )

نيست امرش چون خواهد چيزى را جز آنكه ميگويد مر او را بشو پس مىشود ( 82 )

پس دانم پاك بودن آنكه بدست اوست پادشاهى همه چيز و بسوى او برگردانيده ميشويد ( 83 )

در بيان آوردن ابى بن خلف استخوان پوسيده را خدمت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله

در بيان آوردن ابى بن خلف استخوان پوسيده را خدمت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله

زد براى ما مثل كاين استخوان * كه شد اينسان خاك و هم بر باد آن

زنده خواهد گشت و جمع آيا دگر * نفى قدرت كرد از ربّ البشر

نسى خلقه قال من يحيى العظام * و هى عظم رميم بالتمام

كيست يعنى كاستخوانها را كناد * زنده چون پوسيده گشت و شد بباد

با نبى گفتند اين ابى ابن خلف * برگرفت او استخوانى را به كف

پس فشرد و داد او را بر هوا * گفت ديگر زنده گردد اين كجا

گو تو بر وى زنده سازد او درست * استخوان را كافريد اندر نخست

او بود بر خلق خود دانا همه * منبعث گردد پس از موت اين رمه

آن كسى كاو كرد پيدا و آفريد * از درخت سبز آتش نزد ديد

پس خود افروزيد آتش زان شجر * قدرتستش بر اعاده بيشتر

دو شجر گويند در بعض از ديار * هست كان يك مرخ باشد يك غفار

چون بهم سايند انگيزد شرر * گر چه بس باشند هر دو سبز و تر

نيست آيا آن كسى كاندر يقين * آفريده است اين سماوات و زمين

مر توانا كافريند مثل آن * قادر است اعنى بعود مردمان

اوست بسيار آفريننده و عليم * تا چسان احيا كند عظم رميم

نيست جز اين شان آن بيگفتگو * چون كه خواهد آفريند چيزى او

باشد او پس چون كه گفت او را بباش * مىكند خلق آنچه را خواهد بجاش

كن اشاره است از نفاذ امر حق * چون كند تكوين اشيا بر نسق

پس بود پاك آنكه هست او را بدست * پادشاهىّ هر آن چيزى كه هست

بار چون بنديد از ملك مجاز * سوى او خواهيد گشتن جمله باز

بر مجازاتش رسيد اندر اياب * بيخطا و اللَّه اعلم بالصواب

سورة الصّافّات

سورة الصّافّات

[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 1 تا 10 ]

[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 1 تا 10 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

وَ الصَّافَّاتِ صَفًّا ( 1 ) فَالزَّاجِراتِ زَجْراً ( 2 ) فَالتَّالِياتِ ذِكْراً ( 3 ) إِنَّ إِلهَكُمْ لَواحِدٌ ( 4 )

رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ رَبُّ الْمَشارِقِ ( 5 ) إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ ( 6 ) وَ حِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ مارِدٍ ( 7 ) لا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلى وَ يُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جانِبٍ ( 8 ) دُحُوراً وَ لَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ ( 9 )

إِلاَّ مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ ( 10 )

به صف زندگان صف زدنى ( 1 )

پس زجركنندگان زجر كردنى ( 2 )

پس قرائت كنندگان ذكرى را ( 3 )

بدرستى كه إله شما هر آينه يكى است ( 4 )

پروردگار آسمانها و زمين آنچه ميان آن دوتاست و پروردگار مشرق‌هاست ( 5 )

بدرستى كه ما آراستيم آسمان نزديك‌تر را بزينتى كه ستاره‌هاست ( 6 )

و نگهداشتنى از هر شيطان سركش ( 7 )

گوش فرا نتوانند داشت بسوى جماعت بالاتر و انداخته ميشوند از هر سويى ( 8 )

براى راندن و براى ايشانست عقوبتى دايمى در آخرت ( 9 )

مگر آنكه بدزديده ربود ربودنى پس از پى در آمد او را شعله فروزان روشن ( 10 )