تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٦٠٧

[ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 34 تا 39 ]

باز داشتيم شما را از هدايت بعد از آنكه آمد شما را بلكه بوديد گناهكاران ( 32 )

و گفتند آنان كه ضعيف گرفته شدند مر آنان را كه بزرگى جستند بلكه حيله شب و روز هنگامى كه ميفرموديد ما را كه كافر شويم به خدا و بگردانيم مر او را همتايان و پنهان داشتند پشيمانى را چون ديدند عذاب را و گردانيديم غلها را در گردنهاى آنان كه كافر شدند آيا جزا داده ميشوند مگر آنچه بودند كه ميكردند ( 33 )

نى فرستاديمت الّا آنكه عام * مژده ده هم بيم ده خود بر انام

ليك نادانند اكثر مردمان * از كمال و رتبه پيغمبران

وعده‌تان گويند كى باشد براست * صدق گر گوئيد و بيشك از خداست

كو شما را وعده روزيست بس * كه دمى نائيد از وى پيش و پس

وان قيامت يا بود وقت وفات * روز روشن چون شب است از سيّئات

مىبگفتند آنكه خود كافر شدند * ما به قرآن نگرويم از ناپسند

نه به آنچه پيش از آن آمد فرود * كه در آن نعت پيمبر جمله بود

يعنى آن تورية و انجيل متين * كه بموسى و مسيح آمد يقين

كافران حال رسول مستطاب * باز ميجستند از اهل كتاب

وصف او گفتند باشد بىقصور * بس بتورات و بانجيل و زبور

نفى كردند آن تمام از حقد و كين * يافت اين آيت نزول از ربّ دين

كاين چنين گويند كفار از عناد * كه بر آنها نيست ما را اعتماد

ور ببينى ظالمان باز ايستند * چون كه نزد ربّ خود خوار و نژند

باز گردانند مر بعضى سخن * سوى بعضى ديگر اندر ان زمن

رد قول هم نمايند از جدال * مىبگويند آن ضعيفان در مقال

سركشان را كه نبوديد ار شما * ما بديم از مؤمنان بىماجرا

و اهل استكبار گويند اينچنين * در جواب فرقهء مستضعفين

بازتان ما داشتيم آيا ز راه * بعد از آن كامد شما را ز انتباه

ما نگردانديمشان از راه دين * بل شما بوديد خود از مجرمين

باز گويند آنچه بيچاره بدند * بر كسان كز امر حق سركش شدند

بل نه ما كافر شديم از ميل و آز * مكر روز و شب بر اينمان داشت باز

امر ميكرديد وقتى كه بما * اينكه تا كرديم كافر بر خدا

هم بر او گيريم همتايان بكيش * كفرمان بود از شما بر جرم خويش

هر دو فرقه بعد از آن گفت و شنود * در ندامت غرقه‌اند و نيست سود

وان ندامت را نهان دارند هم * چون كه بينند آن عذاب پر الم

يا شوند اندر پشيمانى نهان * يا ندامت ظاهر آيد زان كسان

پيشوايان يا ز اتباع ضلال * آن ندم پنهان كنند از ضعف حال

همچنين غلها نمائيم آتشين * اندر اعناق آنكه كافر شد بدين

بدتر از غفلت غلى بر گردنى * نيست تا باشد نشان كودنى

ميشوند آيا جزا داده مگر * بر هر آنچه ميكنند از خير و شر

[ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 34 تا 39 ]

وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلاَّ قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ ( 34 ) وَ قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالاً وَ أَوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ( 35 ) قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 36 ) وَ ما أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى إِلاَّ مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ ( 37 ) وَ الَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ أُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ ( 38 )

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ( 39 )

و نفرستاديم در هيچ قريه هيچ بيم‌كننده مگر گفتند بنعمت پروردگارش بدرستى كه ما به آنچه فرستاده شدند به آن كافرانيم ( 34 )

و گفتند ما بيشتريم در اموال و اولاد و نباشيم ما عذاب كرده شدگان ( 35 )

بگو بدرستى كه پروردگارم فراخ مىكند روزى را براى آنكه ميخواهد و تنگ ميگرداند و ليكن اكثر مردمان نميدانند ( 36 )

نيست مالهاى شما و نه فرزندان شما به چيزى كه نزديك گرداند شما را نزد ما نزديك كردنى ليكن آنكه گرويد و كرد كار شايسته را پس آن گروه مر آنها راست جزاى افزون به آنچه كردند و ايشان باشند در غرفهايى ايمنان ( 37 )

و آنان كه مىشتابند در آيتهاى ما طالبان عاجز گردانيدن آنها باشند در عذاب احضار كرده شدگان ( 38 )

بگو بدرستى كه پروردگار من فراخ مىكند روزى را براى آنكه ميخواهد از بندگانش و تنگ مىكند برايش و آنچه را انفاق كرديد از چيزى پس او عوض ميدهد آن را و اوست بهترين روزىدهندگان ( 39 )