تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٥٩٢

در بيان حال يهود بنى قريظه

بر گمانشان بد دلان مرده عيش * اينكه لشكرهاى غطفان و قريش

باز ناگرديده‌اند از آن مهم * نيستشان باور كه گشته منهزم

گشته پنهان در سراها همچو زن * نيستشان ياراى بيرون آمدن

هر چه گويى منهزم گشتند قوم * بشنوند اين حرف را گويى بنوم

حزبها آيند ور بار دگر * دوست دارند اينگروه بد سير

اينكه باشد جايشان در باديه * زين بلد گويند بهتر باديه

از جبانت ميكنند ايشان طلب * مسكن صحرانشينان از عرب

مىبپرسند از خبرهاى شما * حالتان تا بوده چون در ابتلا

منتظر بودند تا آفل شويد * وز عدو مغلوب و مستاصل شويد

زان بپرسيدند اخبار شما * شاد تا گردند ز آزار شما

ور بخندق با شما بودند يار * مىنكردندى جز اندك كارزار

هستتان اى بد دلان ناقبول * خصلتى بس نيك در داب رسول

وان ثبات و صبر باشد در نبرد * هر كه كرد او را تاسى اوست مرد

بشكند گر فرق و دندانش به سنگ * بر جزع نايد نتابد رو ز جنگ

يا تاسى بر وى اندر هر صفت * هست نيكو ميفزايد معرفت

بر كسى كاو را اميد است از يقين * بر خدا و هم بروز واپسين

وانكه ذكر حق كند بسيار او * شد ز اسوه نيك برخوردار او

مؤمنان ديدند چون احزاب را * وعدهء حق اينست گفتندى بما

راست باشد وعدهء حق هم رسول * زين خبر دادند بر مادر حصول

يا بنصرت وعدهء حق است راست * كه بما داد آن ظفر از بهر ماست

بهر ايشان مىنشد چيزى زياد * زان طوايف جز كه ايمان و انقياد

مردها هستند اندر مؤمنين * با خدا گفتند صدق از صدق دين

آنچه را پيمان بر آن بگرفت حق * بد ثبات آن بر قتال اندر و رق

بر نزول اين آيه را بود اين سبب * كه رجالى چند ثابت در طلب

عهد كردند آنكه اندر رزم چند * يك جهت كوشند تا كشته شوند

همچو حمزه يا چو مصعب يا انس * گفت زان حق در حق آن چند كس

پس بود ز ايشان كسى كاندر غزا * كرد او بر نذر و عهد خود وفا

هم بود ز ايشان كسى كه انتظار * ميكشد با اعتقاد استوار

عهد خود را مىندادند آن كسان * هيچ تغييرى و تبديلى عيان

مر خدا بدهد جزا بر صادقين * بر نشان صدقشان اندر يقين

هم منافق را نمايد او عذاب * گر كه خواهد بر جزاى ناصواب

باز گردد يا بر ايشان در امان * كه بود آمرزگار و مهربان

[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيات 25 تا 27 ]

وَ رَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنالُوا خَيْراً وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ وَ كانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزاً ( 25 ) وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً ( 26 ) وَ أَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً ( 27 )

و برگردانيد خدا آنان را كه كافر شدند با خشم خوردنشان كه نيافتند خيرى و كفايت كرد خدا مؤمنانرا كارزار و باشد خدا تواناى غالب ( 25 )

و فرود آورد آنان را كه پشتى كردند ايشان را از اهل كتاب از حصارهاشان و انداخت در دلهاى ايشان هراس پارهء را مىكشند و اسير مينموديد پارهء را ( 26 )

و به ارث داد شما را زمينشان و سراهاشان و مالهاشان را و زمينى را كه نه نور ديده بودند آن را و باشد خدا بر همه چيز توانا ( 27 )

حاصل آنكه مشركين را بىقتال * باز گرداند از مدينه ذو الجلال

ردّ نمودى آن طوايف را تمام * سوى منزلهايشان رب الانام

خشمناك از آنكه برگشتند پست * وز غنايم نامد ايشان را بدست

لم ينالوا خير رو بر تافتند * نى كه نصرت يا غنيمت يافتند

حق كفايت كرد از جنگ و ستيز * مؤمنين را كو قويّست و عزيز

شد كفى اللَّه مؤمنين القتال * از على « ع » و عمر اشارت در مقال

عمرو چون شد كشته بر دست على * شد سبب بر خوف خصم آن پر دلى

دل نماند آن مشركان را بر نبرد * پشت نامردان شكست از ضرب مرد

قتل عمرو داد فيصل آن مهم * گشت بو سفيان ز احمد « ع » منهزم

در بيان حال يهود بنى قريظه

از قريظه گوش كن چون گشت باز * بر مدينه احمد كامل نياز

جبرئيل آمد رساند از حق سلام * كه برو كار قريظه كن تمام

شد سوار از شهر بيرون رفت و گفت * هر كه جانش با عنايتهاست جفت

ز امر حق بايد گذارد وقت عصر * او نماز اندر قريظه هم بحصر

شرحش از تاريخ بر خوان تا كه چيست * ذكر آن لازم در اين تفسير نيست

مردهاشان كشته شد زنها اسير * دفع خون فاسد از تن كن بگير

حق تعالى آورد مانا فرود * پشت احزاب آنكه كشتند از يهود

عهد پيغمبر شكستند از حسد * آمدند اعداى او را بر مدد

از قلاع و حصنشان آورد زير * رعبشان افكند در قلب و ضمير

فرقه‌اى شد كشته يعنى از رجال * فرقه‌اى هم شد اسير از سوء حال

ارض و اموال و ديار آن گروه * حق شما را داد ميراث از وجوه