تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٥٧٨

[ سوره لقمان ( 31 ) : آيات 6 تا 7 ]

كه از جاى در آورند ترا آنان كه يقين نميكنند ( 60 )

در بيان حال قيامت

در بيان حال قيامت

گردد آن روزى كه بر پا رستخيز * مىخورد سوگند مجرم بىتميز

اينكه ما را غير يك ساعت درنگ * مىنبود اندر جهان پر شرنگ

باز گردانيده باشند اينچنين * از طريق صدق بر كذب مبين

و انكسان گويند كازاده شدند * علم و ايمان را ز حق داده شدند

كه شما را بد درنگ اندر جهان * آنچه بود اندر كتاب اللَّه آن

هست يعنى مدّت لبث شما * ثبت اندر لوح محفوظ خدا

تا بروز بعث و آن روز است اين * مىندانستيد ليك آن را چنين

عذرهاشان سود پس ندهد كنون * آن ستمكاران و لا يستعتبون

تا بجويند اعنى آن چيز ار حساب * كه كند ز ايشان از إله مر عتاب

ما در اين قرآن زديم از بهر ناس * از مثل هر چيز دارند ار سپاس

اى محمد « ع » آرى ار هر آيتى * منكر آن را در مقام دعوتى

پس بگويند اهل كفر اندر فسون * از عناد ان انتم الا مبطلون

حق تعالى مهر بنهاد اينچنين * بر قلوب آنكه نادانند زين

صبر كن پس ان وعد اللَّه حق * تا ندارندت بخفت يا غلق

ره نيابد در تو يعنى در فتور * از شرور بىيقينان در نشور

يا كه انكار يهودت بر شتاب * ناورد تا بهرشان خواهى عذاب

سورة لقمان

سورة لقمان

[ سوره لقمان ( 31 ) : آيات 1 تا 5 ]

[ سوره لقمان ( 31 ) : آيات 1 تا 5 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

الم ( 1 ) تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ ( 2 ) هُدىً وَ رَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ ( 3 ) الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ( 4 )

أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 5 )

بنام خداى بخشندهء مهربان

اينست آيتهاى آن كتاب محكم ( 2 )

هدايت و رحمت از براى نيكوكاران ( 3 )

آنان كه بر پاى ميدارند نماز را و ميدهند زكات را و ايشان بآخرت ايشانند كه يقين ميكنند ( 4 )

آنانند بر هدايت از پروردگارشان و آنها ايشانند رستگاران ( 5 )

از الف وز لام و ميم آن ذو المنن * كرد اشارت و ابتدا از لطف و من

اول هر اولى يعنى خداست * كاگه او از قبل و بعد ماسواست

از لسان حكمت آمد در خطاب * با رسول از تلك آيات الكتاب

يعنى از بعد الف هم لام و ميم * اينست آيتهاى قرآن حكيم

حاكمست آن در حلال و در حرام * محكم و استوده يا در هر مقام

يا كه باشد اين كتاب استوار * از خداوند حكيم راستكار

باشد اين آيات معلوم متين * رهنما و رحمتى بر محسنين

آن كسان كاهل صلاتند و زكات * بيگمان بر آخرت از حسن ذات

بر هدايت آن گروه از كردگار * جملگى باشند وز وى رستگار

[ سوره لقمان ( 31 ) : آيات 6 تا 7 ]

[ سوره لقمان ( 31 ) : آيات 6 تا 7 ]

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ ( 6 ) وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ ( 7 )

و از مردمان كس هست كه ميخرد هزل كلام را تا گم گرداند از راه خدا بدون علمى و بگيرد آن را با استهزا آنها مر ايشانراست عذابى خواركننده ( 6 )

و چون خوانده شود بر او آيتهاى ما روى گرداند تكبركنان گويا كه نشنيد آن را گويا كه در گوشش كرانيست پس مژده ده او را بعذابى پر درد ( 7 )