تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٥٧٦

[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 46 تا 49 ]

كار شايسته براى خودهاشان آماده مىكنند ( 44 )

تا جزا دهد آنان را كه ايمان آوردند و كردند كارهاى شايسته از فضل و كرمش بدرستى كه او دوست نميدارد كافران را ( 45 )

حق بود آن كو شما را آفريد * رزقتان پس داد هم تا زنده‌ايد

پس بميراند شما را جمله نيز * پس نمايد زنده اندر رستخيز

هست آيا كس ز انبازانتان * كه كند از هيچ چيز اينها عيان

هست يعنى آنكه بتواند نمود * خلق و احياء و اماته در شهود

پاك و برتر باشد آن خلاق حى * آنكه شرك آرند از وجهى بوى

شد تباهى ظاهر اندر بحر و بر * دستهاشان كسب كرد آنچه ز شر

در زمين از قتل و اسر و هدم و حرق * در بحور از آفت طوفان و غرق

باشد اين از شومى كردارشان * وز فساد نفس استمكارشان

تا چشاندشان بپاداش عمل * پارهء از آنچه كردند از دغل

تا كه شايد آن كسان آيند باز * سوى عجز و بندگى از كبر و ناز

گو رويد اى مشركان اندر زمين * پس چگونه بوده بينيد از يقين

آخر آنان كه ميبودند پيش * زين گروه از مشركين بودند بيش

آن بناها و عمارات و قصور * گشته بىعين و اثر يك جا قبور

روى خود پس راست كرد آن از وجوه * بهر دين استوار با شكوه

كه رسيده ز استقامت بر كمال * باش ثابت در وى اندر كل حال

پيشتر از آنكه يوم لا مردّ * بر تو آيد از خداوند احد

آيد آن روزى كه نتوانيد هيچ * باز گردانيد او را در بسيچ

باز آن را يا نگرداند خدا * كان بود ثابت بعلمش ز اقتضا

روزى آن كز هم جدا گردند باز * اهل جنّت و اهل نار از امتياز

هر كه كافر گشت پس بر وى رسد * مر جزاى كفر او و اعمال بد

وانكه نيكى كرد بهر خود ز پيش * گسترانيد آن كسان ماوى خويش

ميكنند اعنى كه تمهيد فراش * در بهشت جاودان بىاغتشاش

تا كه بدهد حق جزاى مؤمنان * زانچه كردند از نكويى در جهان

قدر استحقاقشان بدهد جزا * حق ز بخششهاى خود بر اقتضا

كافران را حق ندارد هيچ دوست * هم بمؤمن اين ز بخششهاى اوست

[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 46 تا 49 ]

وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ وَ لِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 46 ) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلاً إِلى قَوْمِهِمْ فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَانْتَقَمْنا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ ( 47 ) اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَيَبْسُطُهُ فِي السَّماءِ كَيْفَ يَشاءُ وَ يَجْعَلُهُ كِسَفاً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ فَإِذا أَصابَ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ( 48 ) وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ ( 49 )

و از آيتهايش آنكه ميفرستد بادها را بشارت دهندگان و تا بچشاند شما را از رحمتش و تا جارى كند كشتى را بامرش و تا بجوئيد از فضلش و باشد كه شما شكر گذاريد ( 46 )

و بتحقيق فرستاديم پيش از تو رسولان بسوى قومشان پس آمدند ايشان را بآيتها پس انتقام كشيديم از آنان كه گناه كردند و باشد ثابت بر ما يارى كردن گروندگان ( 47 )

خدا آنست كه ميفرستد بادها را پس بر ميانگيزد ابر را پس پهن ميكندش در آسمان چگونه كه ميخواهد و ميگرداندش پاره‌ها پس مىبينى باران را كه بيرون ميآيد از رخنه‌هايش پس چون برساند به آن او را كه خواهد از بندگانش آن گاه ايشان شادى ميكنند ( 48 )

و اگر چه بودند پيش از آنكه فرو فرستاده شود بر ايشان پيش از آن هر آينه و ميدانند ( 49 )

هم ز آيتهايش اين كز دادها * ميفرستد در مواقع بادها

مر مبشرها بباران نوبتش * تا چشاند بر شما از رحمتش

هم شود جارى به دريا فلكها * ز امر او كه شد به پا زان ملكها

در تجارت تا شما جوييد از او * بخشش اعنى روزى اندر جستجو

تا شما شايد كه شكر او كنيد * از سراب و هم بران يم رو كنيد

ما فرستاديم پيش از تو رسل * هم بسوى قومشان اندر سبل

آمدند آن رسل با بينات * سوى قوم خود بتاكيد و ثبات

بعضى از آنها بايمان آمدند * بعض ديگر زانگره سركش شدند

پس كشيديم انتقام از مجرمان * باز داديم اهل ايمان را امان

يارى مؤمن بود بر ما سزا * نصرت ايشان را دهيم اندر و لا