تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٥٦٧
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 56 تا 60 ]
هم فرستاديم قرآن بر تو نيز * پس خود ارباب خرد و اهل تميز
بگروند ايشان به قرآن بيسخن * پيش از اين يا بگرويدند اهل فن
از صفات و نعت پيغمبر به او * بگرويدند اهل دين بيگفتگو
زين گره كاهل كه تا بينند باز * يا كه اهل مكه و اعراب حجاز
كس بود كه او به قرآن بگرود * غير كافر كه بر او منكر شود
كس نشد منكر بآيتهاى ما * غير كافر كاوست دور از راى ما
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 48 تا 51 ]
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 48 تا 51 ]
وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لارْتابَ الْمُبْطِلُونَ ( 48 ) بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلاَّ الظَّالِمُونَ ( 49 ) وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آياتٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 50 ) أَ وَ لَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ يُتْلى عَلَيْهِمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَرَحْمَةً وَ ذِكْرى لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 51 )
و نبودى كه ميخوانده باشى پيش از آن هيچ كتابى و نمىنوشته باشى آن را بدست راستت كه آن هنگام هر آينه شك كنند باطل كيشان ( 48 )
بلكه آن آيتهائيست ظاهر در سينه‌هاى آنان كه داده شدند علم را و انكار نميورزند بآيتهاى ما مگر ستمكاران ( 49 )
و گفتند چرا فرو فرستاده نشد بر او آيتها از پروردگارش بگو جز اين نيست كه آن آيتها نزد خداست و نيستم من مگر بيم‌كننده آشكار ( 50 )
آيا كافى نبود ايشان را كه فرو فرستاديم بر تو آن كتاب را كه خوانده مىشود بر ايشان بدرستى كه در آن هر آينه رحمتى و پنديست براى گروهى كه ميگروند ( 51 )
تو نبودى آنكه خوانى پيش ازين * مر كتابى يا نويسى با يمين
گر كه خواننده و نويسنده بدى * كجروان آن گاه در شك ميشدى
ميفتادندى تبه‌كاران به شك * كز كجا اين باشد از وحى ملك
بل نشانيهاى روشن باشد آن * در صدور اهل دانش بيگمان
كى كند انكار آيتهاى ما * غير استمكاره از جهل و عما
كافران گفتند بر وى از چه رو * آيتى نازل نشد از ربّ او
گو جز اين نبود كه آيتها تمام * باشد اندر نزد حق از هر مقام
هم جز اين نبود كه باشم بيم ده * من بخلقان تا نباشد مشتبه
نيست ايشان را پسند آيا كجا * كه فرستاديم قرآن بر تو ما
خوانده تا گردد بر ايشان بهر پند * كاندر اعراب اعلمند و افصحند
گر نكو بينند در وى پس خود آن * رحمت و پنديست بهر مؤمنان
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 52 تا 55 ]
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 52 تا 55 ]
قُلْ كَفى بِاللَّهِ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ شَهِيداً يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْباطِلِ وَ كَفَرُوا بِاللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ( 52 ) وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ لَوْ لا أَجَلٌ مُسَمًّى لَجاءَهُمُ الْعَذابُ وَ لَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ ( 53 ) يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ ( 54 ) يَوْمَ يَغْشاهُمُ الْعَذابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَ يَقُولُ ذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 55 )
بگو كافيست خدا ميان من و ميان شما گواه ميداند آنچه در آسمانها و زمين است و آنان كه ايمان آوردند بباطل و كافر شدند به خدا آن گروه ايشانند زيانكاران ( 52 )
و بشتاب ميخواهند از تو عذاب را و اگر نبود وقتى نام برده شده هر آينه آمده بود ايشان را عذاب و هر آينه خواهد آمد البته ايشان را ناگهان و ايشان ندانند ( 53 )
بشتاب ميخواهند از تو عذاب را و بدرستى كه دوزخ هر آينه احاطه‌كننده است بكافران ( 54 )
روزى كه فرو گيرد ايشان را عذاب از بالاشان و از زير پاهاشان و گويد بچشيد آنچه را بوديد كه ميكرديد ( 55 )
كو بود كافى بهر وجهى إله * تا بود بين شما و من گواه
نيك داند آنچه در ارض و سماست * صدق گفتار مرا هم او گواست
وان كسان كايشان بباطل بگروند * بر خدا كافر شدند از بد پسند
آن گروهند از زيانكاران يقين * هستشان حرمان و حسرت يوم دين
ميكنند اشتاب ايشان بر عذاب * از ره انكار و تكذيب و عتاب
گر نبودى آن زمان برده نام * آمد ايشان را عذاب انتقام
خواهد آمد بازشان بر ناگهان * آن زمان و ايشان نفهميدند آن
بر عذاب اشتاب دارند آن كسان * هم جهنم شد محيط كافران
اندر آن روزى كه پوشدشان عذاب * از زبر وز زير پاشان بر شتاب
گويد آن گوينده ذوقوا در ندا * بر جزاى آنچه كرديد از خطا
فرقهء هجرت نكردند از حرم * ميكشيدند از بد انديشان ستم
بد سبب يا فقر يا حب وطن * كرد اين آيت نزول از ذو المنن
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 56 تا 60 ]
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 56 تا 60 ]
يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ ( 56 ) كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ ( 57 ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 58 ) الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 59 ) وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 60 )
اى بندگان من كه ايمان آورديد بدرستى كه زمين من فراخ است پس مرا بپرستيد ( 56 )
هر نفسى چشنده مرگ است پس بسوى ما