تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٥٦٣

[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 25 تا 30 ]

بر شما در رزق قادر نيستند * پس ز حق جوييد رزق بىگزند

و اعبدوه و اشكروا يعنى كنيد * زو پرستش زو سپاس از عقل و ديد

سوى او خواهيد گشتن جمله باز * نك بشكر نعمتش گيريد ساز

در رسالت ور شما تكذيب من * ميكنيد اين بوده اندر هر زمن

از امم كردند تكذيب رسل * پيش از اين هم در تمام جزء و كل

قوم در تكذيبشان در جهر و سرّ * جز قليلى هر زمان بودى مصر

بر فرستاده و رسول كردگار * مىنباشد جز بلاغى آشكار

[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 19 تا 24 ]

[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 19 تا 24 ]

أَ وَ لَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ( 19 ) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 20 ) يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَرْحَمُ مَنْ يَشاءُ وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ ( 21 ) وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 22 ) وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ لِقائِهِ أُولئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 23 )

فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 24 )

آيا نديدند كه چگونه مىآفريند خدا خلق را پس اعاده مىكند آن را بدرستى كه آن بر خدا آسانست ( 19 )

بگو سير كنيد در زمين پس بنگريد كه چگونه آفريد خلق را پس خدا پديد مىآرد پديد آوردن باز پسين بدرستى كه خدا بر همه چيز تواناست ( 20 )

عذاب مىكند آن را كه ميخواهد و رحمت مىكند آن را كه ميخواهد و بسوى او برگردانيده ميشويد ( 21 )

و نيستيد شما عاجزكنندگان در زمين و نه در آسمان و نيست مر شما را از غير خدا هيچ ياورى و نه يارىدهنده ( 22 )

و آنان كه كافر شدند بآيتهاى خدا و رسيدن بجزاى او آن گروه نوميد شدند از رحمت من و آن گروه مر ايشانراست عذابى دردناك ( 23 )

پس نبود جواب قومش مگر آنكه گفتند بكشيد او را يا بسوزانيدش پس رهانيد او را خدا از آتش بدرستى كه در آن هر آينه آيتهاست براى گروهى كه ميگروند ( 24 )

مىنديديد ايچ آيا كه چسان * ابتدا حق كرد در خلق جهان

پس مر او را باز گرداند دگر * وين بس آسانست بر ربّ البشر

گفت ابراهيم كه گفته به من * حقتعالى گو بخلق از مرد و زن

سير از فكرت كنيد اندر زمين * پس نكو بينيد از چشم يقين

خلق را تا او چگونه آفريد * آورد پس نشئه ديگر پديد

چون توانا باشد او بر كل شىء * قابل شىء نيست نكند آنچه وى

مىكند آن را كه ميخواهد عذاب * هم كند رحم ار كه خواهد بيحساب

هم بحكمش باز گرديده شويد * بر فعال خود جزا ديده شويد

هم شما عاجز كنندهء ربتان * نيستيد اندر زمين و آسمان

از عذابش تا كنيد اعنى فرار * با قضا نتوان نمودن گير و دار

هم شما را نيست از غير خداى * دوستى و ياورى در دو سراى

و انكسان كايشان بآيات خدا * نگروند و بر لقايش در جزا

آن گروهند از نشان حكمتم * نااميد از بخشش و از رحمتم

هست ايشان را عذاب اندر جحيم * آن عذاب دردناك بس اليم

پس نبود او را جواب از آن گروه * جز كه گفتند اقتلوه أو حرقوه

پس نجاتش حق ز آتش داد و اين * آيتى بد بهر قوم مؤمنين

[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 25 تا 30 ]

[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 25 تا 30 ]

وَ قالَ إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضاً وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ ( 25 ) فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَ قالَ إِنِّي مُهاجِرٌ إِلى رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 26 ) وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 27 ) وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ ( 28 ) أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا ائْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 29 )

قالَ رَبِّ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ ( 30 )

و گفت جز اين نيست فرا گيريد از غير خدا بتانى را دوستى ميانتان در زندگانى دنيا پس روز قيامت انكار خواهيد كرد برخى از شما برخى را و لعنت خواهد كرد بعضيتان بعضى را و جايگاهتان آتش است و نباشد مر شما را هيچ يارى كنندگان ( 25 )

پس گرويد مر او را لوط و گفت بدرستى كه من هجرت‌كننده‌ام بسوى پروردگارم بدرستى كه اوست غالب درست كار ( 26 )

و بخشيديم مر او را اسحق و يعقوب و گردانيديم در فرزندان او پيغمبرى و كتاب را و داديم او را مزدش در دنيا و بدرستى كه او در آخرت هر آينه از شايستگانست ( 27 )