تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٥٦٠

[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 1 تا 3 ]

پس فرو برديم او را از كمين * با سرا و گنج و مالش در زمين

پس گروهى هيچش از ياران نبود * تا كه بتوانند از او يارى نمود

يا عذابى را از او دارند باز * دون آن قدرت نماى كار ساز

هم نبود او تا ز موسى در مقام * زانچه با او كرد بكشد انتقام

يا نبد زانان كه بتواند نمود * از خود او دفع عذابى در حدود

صبح كردند آن كسان كه روز پيش * حسرت قارونشان ميبود پيش

و يكان اللَّه بگفتند از عجب * اين كلامست از تعجب در عرب

ميگشايد بر عبادش رزق تنگ * مينمايد چون كه خواهد بيدرنگ

گر نبودى آنكه حق منّت نهاد * خود بما كه مال دنيامان بداد

در زمين بردند هم ما را فرو * منتى باشد خود اين بر ما از او

مينمايد بر صواب اين حال و كار * كه نكردند اهل كفر آن رستگار

يا كسى كو نگرويده بر خداى * رستگارى نيستش در دو سراى

اينست دار آخرت و اندر نشان * ما بگردانيم بهر آن كسان

مىنخواهند آن كسان اندر يقين * كبر و افساد و علوى در زمين

هست انجام پسنديده و نكو * از براى اهل تقوى جمله زو

هر كه آيد خصلتى را بر نكو * بهتر از آن در جزا باشد بر او

وانكه كار بد كند آيد بپيش * هم مر او را مثل آنچه كرده خويش

[ سوره القصص ( 28 ) : آيات 85 تا 88 ]

[ سوره القصص ( 28 ) : آيات 85 تا 88 ]

إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدى وَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 85 ) وَ ما كُنْتَ تَرْجُوا أَنْ يُلْقى إِلَيْكَ الْكِتابُ إِلاَّ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ ( 86 ) وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 87 ) وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلاَّ وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 88 )

بدرستى كه آنان كه واجب ساخت بر تو قرآن را هر آينه باز گرداننده تو است بجاى بازگشت بگو پروردگار من داناتر است به آنكه آورد هدايت را و آنكه اوست در گمراهى آشكار ( 85 )

و نبودى تو كه اميد داشته باشى كه القا كرده شود به تو كتاب را مگر رحمتى از پروردگارت پس مباش البته معين مر كافران را ( 86 )

و نبايد كه باز دارند ترا از آيتهاى خدا پس از آنكه فرو فرستاده شد بسوى تو و بخوان بسوى پروردگارت و مباش البته از شرك آورندگان ( 87 )

و مخوان با خدا الهى ديگر را نيست الهى مگر او همه چيز هلاك و زوال پذيرد مگر وجه او مر او راست حكم و بسوى او برگردانيده ميشويد ( 88 )

چون ز مكه مصطفى « ع » هجرت نمود * شوق مولد در دلش افزوده بود

آمد اين آيت كه آن كو كرده فرض * بر تو قرآن تا كنى بر خلق عرض

كرد يعنى مر تو را پيغمبر او * بر وطن گرداندت باز او نكو

بخشدت بر كافران دين ظفر * بدهدت بر مكه عود او بىخطر

يا كه قصد از بازگشت اندر معاد * بعث بد در وعدهء رب العباد

مىبرانگيزانمت يعنى چنان * كه نباشد جز تو كس را آن نشان

اى محمد « ع » گو خدا داناتر است * بر كسى كاو را هدايت در خور است

وانكه هست او در ضلالى آشكار * مشركان كت باز راندند از ديار

خود تو را هرگز نميبود اين اميد * كت شود القا كتاب اينسان پديد

ليك بود آن بخششى اندر رقم * بر تو از پروردگار ذو الكرم

پس مشو با كافران هم پشت و يار * تا كنى بر ميل ايشان خود تو كار

مر تو را بايد ندارند ايچ باز * جمله ز آيتهاى حق از اعتراض

بعد از آنكه گشت نازل بر توان * سوى ربّت مردمان را مىبخوان

هم مباش از مشركين يعنى بقوم * بىمدارا شو مترس از طعن و لوم

هم مخوان با آن خدا ديگر خدا * نيست غير از او خدايى رهنما

كلّشى هالك الّا وجهه * هم بود فرمانروايى بهر او

سوى او هم باز گرديده شويد * بر حساب خويش سنجيده شويد

سورة العنكبوت

سورة العنكبوت

[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 1 تا 3 ]

[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 1 تا 3 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

الم ( 1 ) أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ ( 2 ) وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ ( 3 )

بنام خداوند بخشاينده مهربان

آيا پنداشتند مردمان كه وا گذاشته ميشوند كه بگويند ايمان آورديم و ايشان امتحان كرده نشوند ( 2 )

و بتحقيق امتحان كرديم آنان را كه بودند