تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٥٣٢

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 192 تا 204 ]

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 176 تا 191 ]

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 176 تا 191 ]

كَذَّبَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ ( 176 ) إِذْ قالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَ لا تَتَّقُونَ ( 177 ) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ( 178 ) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ ( 179 ) وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ ( 180 )

أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ ( 181 ) وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِيمِ ( 182 ) وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 183 ) وَ اتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ ( 184 ) قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ( 185 )

وَ ما أَنْتَ إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُنا وَ إِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكاذِبِينَ ( 186 ) فَأَسْقِطْ عَلَيْنا كِسَفاً مِنَ السَّماءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 187 ) قالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ ( 188 ) فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 189 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 190 )

وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 191 )

تكذيب كردند اصحاب ايكه مرسلان را ( 176 )

چون گفت مر ايشان را شعيب آيا نمىپرهيزيد ( 177 )

بدرستى كه مر شما را رسولى با امانت و ديانتم ( 178 )

پس بپرهيزيد از خدا و فرمان بريد مرا ( 179 )

و نميخواهم از شما بر آن هيچ مزدى نيست مزدم مگر بر پروردگار جهانيان ( 180 )

تمام كنيد پيمانه را و نباشيد از زيان رسانندگان ( 181 )

و وزن كند با ترازو و يا قپان درست ( 182 )

و كم مكنيد مردمان را چيزهاشان و تباه‌كارى مكنيد در زمين افسادكنندگان ( 183 )

و بپرهيزيد از آنكه آفريد شما را و خلق پيشينيان را ( 184 )

گفتند جز اين نيست كه تويى از سحر بسيار كرده شدگان ( 185 )

و نيستى تو مگر انسانى مانند ما و بدرستى كه گمان ميبريم ترا كه هر آينه از دروغگويانى ( 186 )

پس فرود آور بر ما پاره‌ها از آسمان اگر هستى از راستگويان ( 187 )

گفت پروردگار من داناتر است به آنچه ميكنيد ( 188 )

پس تكذيب كردند او را پس گرفتشان عذاب روز آن سايه به آن بدرستى كه آن بود عذاب روزى بزرگ ( 189 )

بدرستى كه در آن هر آينه آيتى است و نباشد اكثرشان گروندگان ( 190 )

و بدرستى كه پروردگار تو هر آينه اوست غالب مهربان ( 191 )

در بيان تكذيب نمودن حضرت شعيب عليه السلام را قوم او

در بيان تكذيب نمودن حضرت شعيب عليه السلام را قوم او

همچنين كردند تكذيب شعيب * اهل ايكه وز پيمبرها ز ريب

چون بايشان گفت او آيا شما * مىنپرهيزيد اى قوم از خدا

من رسولى بس امينم از وجوه * فاتّقوا اللَّه و اطيعون اى گروه

از شما مزدى نخواهم در سؤال * نيست مزدم جز ز ربّ ذو الجلال

بر تمام آريد وزن چيزها * كم نپيمائيد وزن كيل را

وزن بايد كرد با ميزان راست * كم نسازيد از حقّ كس گر بجاست

مىمجوئيد از تباهى در زمين * تا شما باشيد هيچ از مفسدين

بر حذر باشيد زان كو آفريد * مر شما و قوم پيشين را پديد

غير از اين نبود بگفتند آنكه تو * سحر كرده گشته‌اى بىگفتگو

نيستى تو مثل ما جز آدمى * كاذبت البته دانيم اين همى

ز آسمان افكن بما پس پاره‌اى * هستى ار تورات كو بر چاره‌اى

گفت ربّم بر هر آنچه ميكنيد * هست داناتر ز اندك يا مزيد

پس بتكذيب آمدندش پس گرفت * مر عذاب يوم ظله بس شگفت

سايبان آتش اعنى روز بيم * وان عذابى بود پر هول و عظيم

اندر اين باشد علامات از وجوه * غير مؤمن بود اكثر زان گروه

هست ربّت او عزيز و هم رحيم * خلق را تا ز او بود اميد و بيم

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 192 تا 204 ]

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 192 تا 204 ]

وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 192 ) نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ( 193 ) عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ ( 194 ) بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ ( 195 ) وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ ( 196 )

أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ ( 197 ) وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ ( 198 ) فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ ( 199 ) كَذلِكَ سَلَكْناهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ( 200 ) لا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ ( 201 )

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ ( 202 ) فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ ( 203 ) أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ ( 204 )

و بدرستى كه آن فرو فرستادن پروردگار عالميانست ( 192 )

فرود آورد آن را روح الامين ( 193 )

بر دلت تا بوده باشى از بيم‌دهندگان ( 194 )