تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٥٢١

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 1 تا 9 ]

و آنان كه ميگويند پروردگار ما ببخش ما را از جفتهامان و فرزندانمان آسايش چشمها و بگردان ما را براى پرهيزگاران پيشوا ( 74 )

آنها جزا داده ميشوند درجه بلند بسبب آنچه صبر كردند و رسانيده ميشوند در آن دعاى خير و سلام را ( 75 )

جاودانيان در آن خوبست از راه آرامگاه و مقام ( 76 )

بگو چه كند و چه وزن و قدر نهد شما را پروردگارم اگر نباشد دعاى شما پس بتحقيق تكذيب كرديد پس به زودى مىشود لازم ( 77 )

وانكه توبه كرد و شد بستوده كار * پس بگردد باز سوى كردگار

بازگشتى باشدش او بس نكو * بر جزاى توبه‌اى كاورد او

وان كسان كه بر گواهى دروغ * حاضر ايشان مينكردند از فروغ

چون كه بر لغو آن جماعت بگذرند * حاصل از مرّوا كراما مىبرند

بگذرند اعنى بدانسان كه كريم * بگذرد بر جمع ار زال لئيم

وان كسان كه ياد كرده چون شوند * مر بآيتهاى ربّ از روى پند

لم يخروني فتند اعنى برو * همچو كوران و كران در جستجو

وانكه ميگويند اى پروردگار * از زنان ما را ببخش اولاد و يار

تا بود آن روشنى چشم ما * سازمان بر متّقين هم پيشوا

آن گره پاداش داده ميشوند * غرفه را از صبر چون آن سو روند

يعنى از پاداش صبر اندر سرشت * غرفه‌ها يابند عالى در بهشت

هم عطا داده شوند ايشان تمام * سوى جنّت بر تحيّت بر سلام

جاودانند اندران نيكو غرف * از مقرّ و از مقام اندر شرف

كو نهد ربّم چه وزنى بر شما * گر نباشد طاعت او يا دعا

يعنى ار او را بنپرستند باز * نيست قدرى هم چنان در امتياز

پس شما كرديد تكذيب از گزند * بر شما كرديم آنچه از دين پسند

زود پس باشد كه گردد در جزا * آن ملازم يا كه لازم بر شما

سورة الشّعراء

سورة الشّعراء

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 1 تا 9 ]

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 1 تا 9 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

طسم ( 1 ) تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ ( 2 ) لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلاَّ يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ( 3 ) إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ ( 4 )

وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمنِ مُحْدَثٍ إِلاَّ كانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ( 5 ) فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبؤُا ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 6 ) أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ( 7 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 8 ) وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 9 )

بنام خداى بخشندهء مهربان

اين آيتهاى كتاب واضح كننده است ( 2 )

شايد كه تو باشى هلاك كننده خودت را از بهر آنكه نشوند مؤمنان ( 3 )

اگر خواهيم فرو فرستيم بر ايشان از آسمان آيتى پس گردد گردنهاشان مر آن را خضوع‌كنندگان ( 4 )

و نمىآيد ايشان را هيچ ذكرى از خداى بخشنده نو پديد آورده شده مگر آنكه باشند از آن روى گردانندگان ( 5 )

پس بتحقيق تكذيب نمودند پس زود باشد كه بيايد ايشان را اخبار آنچه بودند به آن استهزا ميكردند ( 6 )

آيا نديدند بسوى زمين كه چندان رويانيديم در آن از هر صنفى ( جفتى ) نيكو ( 7 )

بدرستى كه در آن هر آينه آيتى است و نباشد اكثرشان گروندگان ( 8 )

و بدرستى كه پروردگار تو هر آينه اوست غالب مهربان ( 9 )