تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٥١٥

[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيات 20 تا 25 ]

خدا پس گويد آيا شما گمراه كرديد بندگان مرا اينان با ايشان خود گم كردند راه را ( 17 )

گفتند منزّهى تو نباشد سزاوار مر ما را كه فرا گيريم از غير تو از دوستان و ليكن كامياب كردى ايشان را و پدرانشان را تا فراموش كردند ذكر را و بودند گروهى تباه ( 18 )

پس بتحقيق تكذيب نمودند شما را به آنچه مىگوييد پس نتوانند گردانيدنى و نه يارى كردنى و هر كه ستم كند از شما ميچشانيم او را عذابى بزرگ ( 19 )

اى محمد « ع » گو كه آيا اين جهان * هست بهتر يا بهشت جاودان

آنچه ميخواهند از پروردگار * وعد مسئولست در دار القرار

ياد روزى كن كه حشر اين مكان * ميشوند ايشان و معبودانشان

ميپرستند آنچه را غير از خدا * پس خدا گويد كه هيچ آيا شما

گمره ايشان را نموديد از وجوه * بندگان من كه باشند اين گروه

يا خود ايشان گمشدند از ره چنين * از غرض و اخلال عقل مستبين

پاك و بيمثلى تو گويند اى خدا * نيست هيچ از ما سزاوار و روا

تا كه از غير تو ما گيريم دوست * جز تو هر گيرد ولى گمراه اوست

ليك برخوردارى ايشان را چنان * با پدرهاشان تو دادى از جهان

تا ببردند از نظر ياد تو را * صرف كردند از غلط داد تو را

زانكه بودند اين گروه از هالكين * پس بتان تكذيبشان كردند هين

زانچه مىگوييد و نبود هيچ نيك * كه شما گيريد كس با حق شريك

پس نبتوانند معبودان هلا * دفع مكروهى به يارى از شما

هر كند ظلم آرد او شرك از ضمير * ميچشانيمش عذابى بس كبير

[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيات 20 تا 25 ]

وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلاَّ إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ يَمْشُونَ فِي الْأَسْواقِ وَ جَعَلْنا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَ تَصْبِرُونَ وَ كانَ رَبُّكَ بَصِيراً ( 20 ) وَ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ أَوْ نَرى رَبَّنا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَ عَتَوْا عُتُوًّا كَبِيراً ( 21 ) يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلائِكَةَ لا بُشْرى يَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِينَ وَ يَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً ( 22 ) وَ قَدِمْنا إِلى ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً ( 23 ) أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِيلاً ( 24 )

وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَ نُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلاً ( 25 )

و نفرستاديم پيش از تو از رسولان مگر آنكه ايشان هر آينه ميخوردند خوردنى و راه ميرفتند در بازارها و گردانيديم بعضيتان را براى بعضى مايه آزمايش آيا صبر ميكنيد و باشد پروردگار تو بينا ( 20 )

و گفتند آنان كه اميد نميدارند ملاقات ما را چرا فرو فرستاده نشد بر ما ملائكه يا چراغى نمىبينيم پروردگارمان را بتحقيق زياده طلب شدند در نفسهاشان و تمرّد كردند تمرّدى بزرگ ( 21 )

روزى كه بينند فرشتگان را نيست بشارتى روز چنين براى گناهكاران و ميگويند چرايى ممنوع ( 22 )

و متوجه شديم بسوى آنچه كردند از كردار پس گردانيديم او را ذره در هوا پراكنده ( 23 )

اهل بهشت روزى چنين بهتر از راه جاى قرار و خوبترند از جهة جاى آسايش ( 24 )

و روزى كه ميشكافد آسمان بابر و فرو فرستيم ملائكه را فرو فرستادنى ( 25 )

نى فرستاديم ما هيچ از رسل * سابق از تو بر عباد از جزء و كل

جز كه ميخوردند ايشان از طعام * راه ميرفتند در بازار و بام

از شما خود بعض بر بعض دگر * ما نموديم آزمايش در سير

اغنيا را بر فقيران ز ايمنى * هم فقيران را بمردان غنى

ميكنيد آيا كه صبر اندر مقام * ربّ تو بيناست بر حال انام

مىبگفتند آن كسانى كه اميد * بر لقاى ما ندارند از نويد

چون بما نازل نميگردند ملك * ربّ خود يا چون نميبينيم يك

سخت استكبار كردند آن گروه * نفس خويش اعظم شمردند از وجوه