تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٤٩٦

[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 51 تا 61 ]

و بودند گروهى متكبران ( 46 )

پس گفتند آيا ايمان آوريم مرد و آدمى را كه باشند مانند خود ما و قوم آنها مر ما را پرستندگانند ( 47 )

پس تكذيب كردند آن دو را پس شدند از هلاك كردگان ( 48 )

و بتحقيق داديم موسى را تورية باشد كه ايشان راه يابند ( 49 )

و گردانيديم پسر مريم و مادر او را آيتى و جاى ساختيم آن دو را بمكانى رفيع صاحب آرامگاه و آب جارى ( 50 )

در بيان دعوت حضرت موسى عليه السلام قوم را

در بيان دعوت حضرت موسى عليه السلام قوم را

پس فرستاديم موسى را دگر * با برادرش اوست هارون پى سپر

با عصا و معجزات روشنى * حجّتى ظاهر بدان بر هر تنى

سوى فرعون و ملاء با دلخوشى * كبر پس كردند از گردنكشى

پس بگفتند آوريم آيا كه ما * بر دو تن ايمان چو خود در اقتضا

وانگهى كه قوم ايشان بنده‌اند * جمله ما را هم بر آن زيبنده‌اند

پس بگفتند اين دروغ است از يقين * زانكه بودند آن گروه از مهلكين

هم دگر داديم موسى را كتاب * راه تا يابند قومش بر صواب

ابن مريم را بگردانديم هم * آيتى با ام او اندر امم

در بلندى بازشان داديم جاى * سوى بيت المقدس از كل بناى

پس رفيعست آن مكان اندر زمين * ربوة ذات قرار و معين

[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 51 تا 61 ]

[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 51 تا 61 ]

يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ( 51 ) وَ إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ ( 52 ) فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ( 53 ) فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ ( 54 ) أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ ( 55 )

نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ ( 56 ) إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ ( 57 ) وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ ( 58 ) وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ ( 59 ) وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ ( 60 )

أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ ( 61 )

اى پيغمبران بخوريد از پاكيزه و بكنيد كارهاى شايسته بدرستى كه من به آنچه ميكنيد دانايم ( 51 )

و بدرستى كه اين ملت شماست كه ملت واحد است و منم پروردگار شما پس بپرهيزيد از من ( 52 )

پس جدا جدا كردند امرشانرا ميانشان بارها هر گروهى باشند به آنچه نزد ايشانست شادمانان ( 53 )

پس واگذار ايشان را در غفلتشان تا وقتى ( 54 )

آيا مىپندارند كه آنچه مدد ميكنيم ايشان را به آن از مال و پسران ( 55 )

مىشتابيم براى ايشان در خوبيها بلكه نميدانند ( 56 )

بدرستى كه آنان كه ايشان از ترس پروردگارشان خائفانند ( 57 )

و آنان كه ايشان بآيتهاى پروردگارشان ميگروند ( 58 )

و آنان كه ايشان بپروردگارشان شرك نميآورند ( 59 )

و آنان كه ميدهند آنچه را دادند از صدقات و دلهاى ايشان ترسانست كه ايشان بسوى پروردگارشان بازگشت كنندگان ( 60 )

آنها مىشتابند در خوبيها و ايشانند مر آنها را پيشى گيرندگان ( 61 )

اى پيمبرها خوريد از طيّبات * هم كنيد اعمال نيكو در حيات

آگهم من بر هر آنچه مىكنيد * اين شما را ملّتى باشد سديد

ملّتى واحد منم پروردگار * هم شما را پس بترسيد از عثار

پس نمودند امر دين را مردمان * پاره پاره بين خود در هر زمان

شاد هر قومى بدانچه نزد اوست * بر كمانش آنچه هست او را نكوست

شرح اين معنى نويسم گر تمام * در خروش آيند بر من خاص و عام

دلق و دستارم بدرند از غضب * كه به شرع و فقرشان بايد نسب

پس به ار باشد نهان در پرده راز * سوى تفسير كلام آئيم باز

حقتعالى گفته در قرآن همه * آنچه حق است آنچه باطل زين رمه

پس بگرداب ضلالت واگذار * اين كسان را تا بميرند از قرار

مىكنند آيا كمان كز ما مدد * هستشان اين قوم از مال و ولد

مىشتابيم از پى خيراتشان * بل نفهمند اينكه نبود آن چنان

اينست استدراج نى سرعت بخير * كى بهايم را بود اين فهم و سير

وان كسان كز خشيت پروردگار * مشفقون باشند يعنى ترسكار