تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٤٥٣

[ سوره طه ( 20 ) : آيات 1 تا 8 ]

نزديك شد آسمانها چاك چاك شود از آن و بشكافد زمين و برو در افتند كوه‌ها فرو ريختنى ( 90 )

به جهت خواندن ايشان براى خداى بخشنده فرزند ( 91 )

و سزاوار نيست مر خداى بخشاينده را كه بگيرد فرزندى ( 92 )

نيست هر آنكه در آسمانها و زمين است جز آنكه آينده خداى بخشاينده است بنده ( 93 )

بدرستى كه بضبط در آورده ايشان را و شمرده ايشان را شمردنى ( 94 )

و همه ايشان آينده اويند روز رستاخيز تنها ( 95 )

بدرستى كه آنان كه گرويدند و كردند كارهاى شايسته به زودى ميگرداند براى ايشان خدا دوستى را ( 96 )

پس جز اين نيست كه آسان گردانيديمش به زبان او تا مژده دهى به آن پرهيزگاران را و بيم دهى به آن گروهى سخت خصومت را ( 97 )

و بسيار هلاك كرديم پيش از ايشان از قرنى آيا مىيابى از ايشان هيچ كس يا ميشنوى مر ايشان را آوازى ( 98 )

اندران روزى كه جمع آريم زود * متقين را سوى رحمن در ورود

جنت اعنى كه مقام رحمت است * بخشش حق اندران هر نوبت است

سوى دوزخ مجرمان را با شتاب * تشنه هم رانيم چون حيوان در آب

بر شفاعت نيست مالك هيچكس * جز كسى كز حق گرفته عهد و بس

يعنى او را داده از بخشش خدا * بر شفاعت اذن در يوم الجزا

مىبگفتند از عما و از رمد * حق بخشاينده بگرفته ولد

مر ملايك يا كه عيسى و عزير * بهر او باشند فرزندان خبير

چيزى آمد كافران را در مقال * كه بود بس زشت اندر انتقال

گشت زان نزديك كاشكافد سما * هم زمين و افتد اشكسته كوه‌ها

آنكه خوانند از براى حق ولد * وان سزا نبود خدا را در خرد

نيست هر كس در سماواتست و ارض * جز كه آيد بنده او را در عرض

حق نموده حصر ايشان را تمام * از ره اشخاص و هم افعال و نام

هم شمرده بازشان بشمردنى * نيست بيرون از شمار او تنى

بالقيمة كلهم آتيه فرد * از عمل تا در جهان هر كس چكرد

آنكه باشد مؤمن و شايسته كار * حق بر ايشان زود سازد دوستدار

دوست يعنى بهرشان گرداند او * قلبها را چون كه بينندش برو

غير از اين نبود كه قرآن را چنان * كرده‌ايم آسان تو را بس بر لسان

مژده بدهى تا به آن بر متقين * هم بر استيزندگان بيم از يقين

اى بسا كه پيش از ايشان ما تباه * كرده‌ايم از قرنها در وقت و گاه

هيچ يا بى يا كه بينى زانكسان * يك نفر ما بشنوى صوتى نهان

يعنى آمد چون كه ايشان را عذاب * جمله مستاصل شدندى از شتاب

آن چنان گشتند معدوم الوجود * كه نپندارى از ايشان هيچ بود

نى ببينى در نشانى بازشان * نى بپنهان بشنوى آوازشان

سورة طه

[ سوره طه ( 20 ) : آيات 1 تا 8 ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

طه ( 1 ) ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى ( 2 ) إِلاَّ تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشى ( 3 ) تَنْزِيلاً مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَ السَّماواتِ الْعُلى ( 4 )

الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى ( 5 ) لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ ما تَحْتَ الثَّرى ( 6 ) وَ إِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَ أَخْفى ( 7 ) اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى ( 8 )

بنام خداى بخشندهء مهربان

اى پيغمبر برگزيده ( 1 )

فرو نفرستاديم بر تو قرآن را كه تعب كشى ( 2 )

ليكن پند دادنيست مر كسى كه ميترسد ( 3 )

فرو فرستادنى از آنكه آفريد زمين را و آسمانهاى بلند را ( 4 )

خداى بخشاينده بر عرش مستولى شد ( 5 )

مر او راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و آنچه ميان آن دو تاست و آنچه زير طبقه آخرين زمين است ( 6 )

و اگر آشكار كنى گفتار را پس بدرستى كه او ميداند پنهان و پنهان ترا ( 7 )

خدا هست نيست خدايى مگر او مر او راست نامهاى نيكو ( 8 )