تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٣٣٦

[ سوره هود ( 11 ) : آيات 17 تا 24 ]

از پروردگارت و ليكن اكثر مردمان نميگروند ( 17 )

و كيست ستمكارتر از آنكه بر بافت بر خدا دروغ را آنها عرض كرده ميشوند بر پروردگارشان و گويند گواهان اينگروه آنانند كه دروغ بستند بر پروردگارشان آگاه باشد لعنت خداست بر ستمكاران ( 18 )

آنان كه باز ميدارند از راه خدا و ميخواهند آن را كج و ايشانند بآخرت ايشان كافران ( 19 )

آنها نباشند عاجز كنندگان در زمين و نباشد مر ايشان را از جز خدا هيچ دوستان مضاعف كرده مىشود بر ايشان عذاب نيستند كه بتوانند شنيدن و نيستند كه ببينند ( 20 )

آن گروه آنانند كه زيان كردند بنفسهاى خود و گمشد از ايشان آنچه بودند كه دروغ مىبستند ( 21 )

ناچار است بدرستى كه ايشان در آخرت ايشانند زيانكارتران ( 22 )

بدرستى كه آنها كه گرويدند و كردند كارهاى شايسته و آرميدند بسوى پروردگارشان آن گروه اهل بهشتند ايشان در آن جاويدانند ( 23 )

مثل آن دو گروه چون كور و كر و بينا و شنواست آيا يكسان ميباشند به مثل آيا پس پند نميگيريد ( 24 )

هر كه او را باشد آيا بر قرار * مرو را برهانى از پروردگار

وز پى او را شاهدى باشد ز حق * كاين بود صادق بگفتار و نسق

جمله قرآنست برهان جميل * شاهدش يا مصطفى يا جبرئيل

بينه با آنكه خود پيغمبر است * شاهد او در ولايت حيدر است

بينه يا خود بود برهان عقل * شاهد اين قرآن بود بر شأن عقل

شاهد قرآن بود تورات نيز * پيش از آن در نزد ارباب تميز

آن كتاب موسى از فرمان حق * هست بر قرآن مصدق هر و رق

بود تورات اهل دين را پيشوا * واسطهء بخشايش فيض خدا

آن گروه آرند ايمان بر كتاب * اهل برهان يعنى از عقل و صواب

وانكه كافر شد به قرآن يا رسول * موعد ايشانراست دوزخ در دخول

پس ازين موعد مباش اندر گمان * كوست بر حق ز آفرينندهء جهان

ليك بر وى مردم اكثر نگروند * بر هواى نفس خود چون پيروند

كيست استمكاره‌تر زان كافترى * بندد از راه دروغى بر خدا

آن گره گردند بر پروردگار * عرض كرده نزد موقف در قرار

شاهدان گويند با قولى متين * شاهدان يعنى كرام الكاتبين

يا كه اشهادند آن اعضايشان * ميدهند آنها گواهى بر نشان

كاينگروهند آن كسان كز بيفروغ * گفته بر پروردگار خود دروغ

مىبدانيد اين بتحقيق و يقين * كز خدا لعنت بود بر ظالمين

آن كسان كه باز دارند از لجاج * خلق را از راه حق بر اعوجاج

وانگه ايشانند بر ديگر سراى * كافر اعنى بى ز ايمان و ولاى

مر خدا را نيستند ايشان يقين * از رهى عاجزكننده در زمين

هم مر ايشان را نباشد جز خدا * از پى رفع عقوبت اوليا

مىشود افزوده ايشان را عذاب * بهر اضلال و ضلالت در حساب

مىنبودندى توانا در جهان * مر شنيدن را و ديدن را عيان

اين گروهند آنكه بر تنهاى خود * كرده‌اند ايشان زيانى بى ز حد

گم شود ز ايشان خود آنچه افترى * مينمودند از بتان اندر جزا

شبه نبود كانكسان در آخرت * در زيان باشند و دور از مغفرت

وانكسان كاورده ايمان از خلوص * كرده‌اند اعمال نيكو بر خصوص

هم گرفتستند آرام و قرار * خود بذكر و نام آن پروردگار

آن كسانند اهل جنت و اندر آن * هستشان جاى آن جماعت جاودان

اين دو فرقه در مثال از كفر و دين * كور و كر بينا و شنوا همچنين

مىبوند آيا برابر در مثل * چون نميگيرند پند از ما حصل

باز بر تذكار و تنبيه از عطا * مىكند حق ذكر حال انبيا