تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٣٢٥

[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 57 تا 64 ]

بگو بكرم خدا و برحمتش پس به آن پس بايد شاد شوند آن بهتر است از آنچه جمع مىكنند ( 58 )

بگو خير دهيد كه آنچه را فرو فرستاد خدا براى شما از روزى پس گردانيديد از آن حرامى و حلالى بگو آيا خدا رخصت داد شما را يا بر خدا دروغ مىبنديد ( 59 )

و چيست گمان آنان كه مىبندند بر خدا دروغ را روز قيامت بدرستى كه خدا هر آينه صاحب كرم است بر مردمان و ليكن بيشترين ايشان شكر نمىكنند ( 60 )

و نه باشى تو در آن امرى و نخوانى از آن هيچ خواندنى و نكنيد هيچ كارى مگر آنكه باشيم بر شما گواهان هنگامى كه شروع مىكنيد در آن و پنهان نمىماند از پروردگارت هم وزن ذره در زمين و نه در آسمان و نه كوچكتر از آن و نه بزرگتر مكر در كتابيست روشن ( 61 )

آگاه باشيد كه دوستان خدا نباشد ترسى بر ايشان و نه ايشان اندوهناك مىشوند ( 62 )

آنان كه گرويدند و بودند كه پرهيزكارى مىكردند ( 63 )

مر ايشانراست بشارت در زندگانى دنيا و در آخرت نيست تبديلى مر سخنان خدا را آنست آن كاميابى بزرگ ( 64 )

ايها الناس آمد از پروردگار * بر شما وعظى و پندى آشكار

هم شفائى زانچه اندر سينه‌ها * هست ز امراض جهالت در خفا

مؤمنانرا رهنما و رحمت است * درج در وى گنجهاى حكمت است

هست قرآن بهر عامه وعظ و پند * خاصگان را راه آزادى ز بند

بهر عاقل حجت نيك و بدش * بهر سالك رهنما تا مقصدش

عارف از وى سرّ اشيا را تمام * مىشناسد ز او شود صاحب مقام

جمله قرآنست گر ذى مدركى * رهنماى خلق عالم بيشكى

هر كسى را در مقامى رهنماست * ره نيابد هر كه ز او مست هواست

گو بفضل حق شما باشيد شاد * همچنين بر رحمت او يا عباد

فضل قرآنست و رحمت راه راست * شاد آن كو حق بر او اين هر دو خواست

پس به اين فضل خدا وين رحمتش * مؤمنان باشند شاد از حضرتش

بهتر است اين زانچه دور از پيروى * جمع كرديد از حطام دنيوى

فضل او به يا فزونى مال و زر * آن تو را كامل كند وين بىهنر

فضل و رحمت بر صفى كرد او تمام * اين كنى باور شناسى گر كلام

گر بگويم شرح آن صد دفتر است * زان گذشتم نظم قرآن خوشتر است

گو دهيد اى مشركان بر من خبر * كانچه بفرستاده خلاق بشر

بر شما از رزق‌هاى بىكران * كه مقدر گشته اندر آسمان

پس بگردانديد و بنهاديد نام * خود بر آنها كاين حلالست آن حرام

چون بحيره و سايبه و مانند آن * يا ببعضى سود و بعضى را زيان

گو شما را داد دستورى خدا * اندر اين تحريم و تحليل خطا

يا كه گوئيد افترى بر كردگار * كه بما كرده است امر او آشكار

چيست آنها را گمان در رستخيز * كافترى بندند بر حق بىتميز

حق بود ذو رحمت او بر كل ناس * ليك ز ايشانند اكثر ناسپاس

تو بكارى نيستى از كارها * هم ز قرآن مىنخوانى بر ملا

هم نه‌اى مردم كنيد از كارها * هيچ كارى جز كه او بيند خدا

بر شما باشيم الا ما گواه * خوض چون دورى كنيد از انتباه

هيچ از پروردگارت در خفا * مىنماند در زمين و در سما

قدر ذره كمتر از آن يا فزون * نيست جز محفوظ در لوح از كمون

دوستان حقتعالى نيم دم * اندر ايشان ره ندارد خوف و غم

زانكه ايشان فارغند از ما سوى * نيستشان در دل هوايى جز خدا

گفت پيغمبر كه هستند از عباد * بنده‌گانى چند كامل در و داد

نى شهيد آنها و نى پيغمبرند * ليك در محشر ز هر قومى سرند

هر نبى و هر شهيدى لا جرم * غبطهء ايشان خورند از بيش و كم

همدمى پرسيد كانها كيستند * گفت آنها كز خودى خاليستند

حبشان با يكدگر محض حق است * كارشان از حب دل با رونق است

نيست ايشان را در آن دم حزن و بيم * كه بود دلها ز خوف و غم دو نيم

جايشان بالاى منبرهاى نور * رويشان چون مهر روشن در ظهور