تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٢٧٨

[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيات 11 تا 21 ]

خدا سخت عقوبتست ( 13 )

اينست پس بچشيد آن را و بدرستى كه كافرانراست عذاب آتش ( 14 )

اى آن كسانى كه گرويديد هنگامى كه ملاقات كنيد آنان كه كافر شدند بانبوه پس نگردانيد بايشان پشتها را ( 15 )

و هر كه بگرداند بايشان در آن روز پشت خود را مگر جولان نموده باشند از براى كارزار يا رونده بسوى گروهى پس بدرستى كه بازگشتند به سختى از خدا و جايگاه او دوزخ است و بد مرجعيست ( 16 )

پس نكشتيد ايشان را و ليكن خدا كشت ايشان را و نينداختى تو هنگامى كه انداختى مشت خاك را و ليكن خدا انداخت و تا نعمت دهد مؤمنانرا از خود نعمتى خوب بدرستى كه خدا شنواى داناست ( 17 )

اينست و بدرستى كه خداست سست كنندهء مكر كافران ( 18 )

اگر فتح ميخواستند پس بدرستى كه آمد شما را فتح و اگر باز ايستيد پس آن بهتر است مر شما را و اگر بازگشت مىكنيد بازگشت مىكنيم و هرگز كفايت نمىكند از شما جماعت شما چيزى را و اگر چه بسيار شد و بدرستى كه خدا با گروندگانست ( 19 )

اى آن كسانى كه گرويديد فرمان بريد خدا و رسولش را و بر مگرديد از او و شما ميشنويد ( 20 )

و مباشيد مانند آنان كه گفتند شنيديم و ايشان نشنيدند ( 21 )

هم چو پوشيد آن خداوند غنى * بر شما خوابى سبك در ايمنى

تا كه يابيد استراحت از تعب * زاو كه داد آرامتان يعنى ز رب

هست مروى كامدند ايشان فرود * در ميان ريگ‌زارى در ورود

كه در آن ميشد فرو تا ساق پا * هم بدند از آب دور اندر قضا

مشركان نزديك آب از پيشتر * كرده بودند اندر آن منزل مقر

چون مسلمانان ز حال آگه شدند * پس پريشان خاطر از آن ره شدند

حق بر ايشان كرد غالب خواب را * تا برد انديشهء اصحاب را

تا بوقت صبح هر كس خواب بود * از طهارت بى خبر و از آب بود

صبح چون شد باز افتاد اضطراب * اندر ايشان كز كجا آريم آب

تا كنيم اندر طهارت اهتمام * بودشان چون آب واجب ز احتلام

بر شما پس حق فرستاد از سماء * از پى تطهيرتان ريزنده ماء

تا به آن گرديد پاك از هر دنس * هم برد وسواس ديو از جمله بس

زانكه مىگفت او جنابت يا ظفر * جمع با هم كى شوند اندر اثر

پس ببرد آن آب كامد از سما * رجز شيطان يعنى آن وسواسها

هم ببندد تا شما را بر قلوب * مر اميد از لطف علام الغيوب

هم كند ثابت به آن اقدامتان * بر زمين از بهر استحكامتان

ياد كن آن را كه چون پروردگار * بر ملايك وحى كرد از هر كنار

آنكه باشم با شما همراه من * اندر امداد و اعانت بيسخن

پس كنيد آن مؤمنانرا دمبدم * در قتال مشركان ثابت قدم

زود تا در قلب كفار افكنيم * از ثبات اهل ايمان رعب و بيم

پس زنيد از فوق گردنهايشان * هم بريد آن جمله دست و پايشان

قصد از كل بنان انگشتهاست * بعض هم گويند جمله دست و پاست

از عنق يا بوده قصد اشرافشان * و از بنان بيمايگان و سفله‌گان

نيست گويند اندر اين معنى درنگ * كه ملايك كرده با كفار جنگ

ليك گويند اهل تحقيق و شهود * قوهء ملكوتى ايشان را فزود

مؤمنان گشتند پر دل در ستيز * مشركان ترسان و هم پا بر گريز

اين بود تأويل و تأويل انسب است * نزد آن كآگه ز سر مطلب است

بهر فهم اهل حس معقول را * كرده محسوس آن رسول نيك را

از ملايك الف يعنى شد هزار * قوهء روحانى ايشان را به كار

اين بران باشد كه گشتند از فضول * مر مخالف با خدا و با رسول

وانكه با ايشان بگردد از صواب * پس خدا باشد شديد اندر عقاب

پس چشيد آن را كه بهر كافران * مر عذاب آتش است اندر نهان

اى گروه مؤمنان بر كافران * چون رسيد آن گاه كانبوهندهان

آن چنان كز غايت پيوستگى * از ميانشان نيست راه رستگى