تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٢٥٧

فرستادن فرعون از پى ساحران

اندازندگان ( 115 )

گفت بيندازيد پس چون انداختند جادويى كردند چشمهاى مردمان را و ترسانيدند ايشان را و آوردند سحرى بزرگ ( 116 )

و وحى كرديم ما بموسى كه بينداز عصايت را پس همان دم آن فرو مىبرد آنچه مىنمودند بدروغ ( 117 )

پس ثابت شد حق و باطل آنچه بودند مىكردند ( 118 )

در بيان ذكر حضرت موسى على نبينا و آله و عليه السلام

در بيان ذكر حضرت موسى على نبينا و آله و عليه السلام

گفت در قرآن خداوند كريم * ما فرستاديم موسى كليم

پس برانگيزاندم از من بعدشان * آن رسل يعنى كه آمد در بيان

موسى عمران به آياتى ز ما * جانب فرعون و قومش بر ملا

ظلم پس كردند بر آيات دين * پس نگر پايان كار مفسدين

جانب مدين ز مصر او چون گريخت * بعد قتل قبطيى كش خون بريخت

ماند بر ده سال نزديك شعيب * جانش تا شد صاحب اسرار غيب

بعد از آن برگشت با پيغمبرى * بهر دعوت سوى مصر از برترى

چون كه اين بشنيد فرعون از خدم * كه دو تن باشند بر درگاه هم

از خدا گويند ما پيغمبريم * جانب فرعون و در دعوت سريم

زين خبر عقلش ز سر رفت او برون * گفت تا آرند ايشان را درون

چون در آمد گفت او را كيستى * با كدام آيت بدين دعويستى

گفت با فرعون موسى از يقين * من رسولستم ز رب العالمين

گفت گويى اين بجد يا بر مزاح * گر بجد گويى نباشد بر صلاح

گفت اين زيبد ز عبد مسترق * تا نگويد بر خدا الا كه حق

اندر اين دعوى نگويم جز حقيق * گر مرا توفيق حق باشد رفيق

گفت دارى حجتى در اين مقال * تا نباشد قولت از جهل و ضلال

گفت از حق آمدم با بيّنات * بيدليل اقوال باشد ترّهات

بر شما آوردم از پروردگار * صدق خود را معجزاتى آشكار

تا فرستى با من اسرائيليان * هم دهى بر بندگى با من لسان

بر خدايى ، غير آن يكتا خدا * نيست كس شايسته هم نبود سزا

عاجزى از هر توانايى برى * چون كند با موجد خود همسرى

پس به حق در بندگى كن اعتراف * سبطيان را هم ز خدمت كن معاف

زانكه ايشانند از آل خليل * گشته اندر دست جباران ذليل

با من ايشان را فرست از جايشان * تا برم بر موطن آبائشان

گفت فرعون ار بدعوى صادقى * بر نمود معجز از حق لايقى

پس بيار آن را اگر باشد چنين * يعنى ار هستى بقول از صادقين

پس عصا را او بيفكندى ز كف * اژدها شد رو نمود از هر طرف

خواست تا فرعون و قصرش را تمام * دركشد از يك نهيب اندر بكام

اين چنين ديدم بتاريخ و كتاب * كو فتاد از اين برنج و اضطراب

گفت خواهم كرد بر ميت عمل * نك برون بر اژدها را زين محل

پس گرفت او را عصا شد در زمان * گفت تا ديگر چه دارى زين نشان

دست خود موسى درآورد از بغل * گشت طالع نورى از وى بىخلل

يك سفيدى خارج از عادت يقين * خيره گشتند از فروغش ناظرين

خواست تا فرعون گردد تابعش * زين عمل گرديد هامان مانعش

گفت مهلت ده مرا يك چند روز * گفت بادت مهلت از دى تا تموز

موسى و هارون برون رفتند چون * گفت با فرعون پس هامان دون

كه بحبس اين دو تن باشد صلاح * كت به ملك اين گونه كردند افتضاح

خلق تا يابند از قهرت هراس * كس نيارد روى بر ايشان ز ناس

پس فرستادند جمعى با شتاب * در سرايى كه بدند ايشان بخواب

آن عصا شد اژدها و حمله كرد * در فرار ايشان شدند و روى زرد

با وزير و شاه گفتند آنچه بود * خوف و خجلت بازشان در دل فزود

اين چنين گفتند مر فرعونيان * ساحرى داناست اين اندر عيان

او شما را خواهد از سحر و فنون * از ديار و شهرتان سازد برون

چون شنيد اين گفت فرعون لعين * پس چه فرمائيد در تدبير اين

مى بگفتند اندر اين تدبير نيك * نيست از تأخير بهتر هيچ ليك

كن تسامح سخت اندر كارشان * تا شود كم در نظر مقدارشان

چون كنى تأخير از صد يك شوند * رفته رفته كهنه و مندك شوند

هم فرست اندر مداين در نهان * گرد آور ساحران را در زمان

بر تو تا آرند هر جا ساحرى است * حاذق و دانا و از اين چاره نيست

فرستادن فرعون از پى ساحران

فرستادن فرعون از پى ساحران

پس فرستاد او بجمع ساحران * در زمين مصر و اطراف جهان

دو برادر بوده‌اند اندر صعيد * در فنون سحر در گيتى فريد

آمد ايشان را رسول پادشاه * وعدها داد از وصول مال و جاه

عاقلان بودند ايشان در فتوح * خواستند امداد كار از عقل و روح

اينكه گويند اهل تاريخ و خبر * خواستند امداد از گور پدر

بر سر گور پدر رفتند زود * خواستند از وى گشايشها و سود

آمد او در خوابشان بنمود راه * تا چه باشد اصل آن بىاشتباه