تفسير قرآن صفى على شاه — الصفحة ٢٢١

[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 91 تا 98 ]

محافظت مينمايند ( 92 )

و كيست ستمكارتر از آنكه افترا كرد بر خدا دروغى را يا گفت وحى كرده شد به من و وحى كرده نشد به او چيزى و كسى كه گفت زود باشد كه فرو فرستم مانند آنچه فرو فرستاد خدا و اگر به بينى هنگامى كه ظالمان باشند در سكرات مرگ و ملائكه باشند كشانيدگان دستهاى خود را كه بيرون كنيد جانهاتان را امروز جزا داده شويد عذاب خوارى بسبب بودنتان كه ميگفتيد بر خدا ناحق را و بودنتان كه از آيتهايش سركشى ميكرديد ( 93 )

و هر آينه بتحقيق كه آمدند بسوى ما تنها هم چنان كه آفريديم شما را اول بار و وا گذاشتيد آنچه را تمليك كرده بوديم شما را به پس پشتهاتان و نه مىبينم با شما شفيعان شما را كه گمان كرديد كه ايشان در شما انبازانند بحقيقت بريده شد ميانتان و گم شد از شما آنچه بوديد گمان ميكرديد ( 94 )

بدرستى كه خدا شكافنده دانه و هسته است بيرون مياورد زنده را از مرده و بيرون آورنده مرده است از زنده اينتان خداست پس بكجا رو گردان ميشويد ( 95 )

شكافنده عمود صبح و گردانيد شب را آرامگاه و آفتاب و ماه را به شماره روندگان آن تقدير خداى غالب داناست ( 96 )

و اوست كه گردانيد براى شما ستاره‌ها را تا راه يابيد بسبب آنها در تاريكيهاى خشكى و دريا بتحقيق تفصيل داديم آيتها را از براى گروهى كه ميدانند ( 97 )

و اوست كه آفريد شما را از يك نفس پس جاى قراريست و جاى بامانت بودنى بتحقيق تفصيل داديم آيتها را براى قومى كه بفهمند ( 98 )

روشنى بخشنده و هم رهنما * مردمان را سوى ايمان و و لا

مى بگردانيد آن را بارها * صفحه‌ها قرطاسها طومارها

آنچه خود خواهيد سازيد آن عيان * هم نهان سازيد بسيارى ازان

مر شما اينسان شديد آموخته * آنچه زان بوديد نااندوخته

يعنى آنچه ميندانستيد آن * نه شما و نه پدرهاتان عيان

قصد ميگويند زين باشد يهود * شايد ار هم عام باشد در ورود

گو فرستاد آن خداى بىنياز * آنچه آن را مى ندانستيد باز

هست محذوف الخبر اين مبتدا * ميتواند كز خبر باشد جدا

گو خدا يعنى كه سلطان دلست * بگذر از چيز دگر كو باطل است

هست افزون مبتدايى كه خبر * هست در وى چون قل اللَّه در نظر

يعنى او را خوان و باقى واگذار * حق ترا كافيست با غيرت چكار

ثم ذرهم بگذر اعنى از همه * گو بلعب خود بمانند اين رمه

واگذار اين منكران را اى رسول * در اباطيلى كه گويند از فضول

چون رجوع جمله آخر بر من است * روزى آيد كاين زبانها الكن است

گو خدا يعنى كه او از جمله بس * ما بقى از ما سوى باشد هوس

اين كتاب ما كه بفرستاده‌ايم * بس فوائد اندر او بنهاده‌ايم

مر مصدق وانچه را بد پيش ازو * اندر احكام و اصول از جستجو

تا كنى انذار ازان بر مكيان * وانكه گرد مكه‌اند از مردمان

يعنى اهل مشرق و مغرب تمام * هر كجا كز خلق باشد ازدحام

آنكه هست ايمان او بر آخرت * آرد ايمان هم بوى بيمعذرت

يعنى آن كو بر قيامت موقن است * بر كتاب و بر پيمبر مؤمن است

حافظونند آن جماعت بر نماز * كاندر او جمع است آداب نياز

كيست ظالمتر از آن كس كافترا * بر خدا بندد ز كذب و اجترا

گويد از جرئت منم پيغمبرش * با كه آيد سوى من وحى از برش