تفسير قرآن پاك ( فارسى ) — الصفحة ١٣٤

تعليقات

( 30 ) ص 24 ، س 9 باززدكردن : نهى كردن است و منع‌كردن ، باززدن نيز به همين معنى در متون مكرر آمده است .

در تفسير قرآن كريم ، سورآبادى ، آمده است : « اى پسرك من ! به پاىدار نماز را و بفرماى نيكويى و باززد كن از ناشايست و ناشناخته » ( ص 269 ) . نگاه كنيد به : تفسير كمبريج ، ص 297 - 306 - 317 ؛ تفسير بصائر يمينى ، ص 102 - 148 - 282 - 587 .

( 31 ) ص 25 ، س 1 پاىوه - پاىواه : پاداش ، جزا ، مكافات ، و تقريبا معادل پادفراه ، بادافراه است ، اين واژه در فرهنگها ضبط نشده است و متأسفانه با همهء جست‌وجوها شاهدى براى اين كلمه پيدا نيامد . آقاى دكتر احمد تفضلى دربارهء اين واژه چنين نوشتند : « حدس من اينست كه « پايوه » مركب است از پيشوند

itaP

و ريشهء

) y ( a ? V

( فرهنگ بارتولومه ) اوستائى به معنى تعقيب‌كردن و دنبال‌كردن است .

havy ? aP › - ? avy ? aP › - ay ? aV G itaP

در فارسى ميانه صورت

gwyw

: شكارچى از اين ريشه است سغدى

hwyw

شكارچى » .

( 32 ) ص 25 ، س 1 سرگزيد : زرى را گويند كه سرشمار كفار نموده از ايشان به طريق جزيه بگيرند ( برهان قاطع ) . در ترجمهء تفسير طبرى آمده است : « تا بدهند سرگزيد را از دست بنقد پس پشت خويش » ( ص 608 ) ؛ در تفسير كمبريج آمده : « و گفته‌اند خرج ، گزيد سرها باشد و خراج ، گزيد زمينها » ( ورق 60 ) . نظامى در هفت‌پيكر گفته است :

حور ، سر در سرشتش آورده * سرگزيت از بهشتش آورده

( هفت‌پيكر ، ص 131 )

و يا اين بيت خاقانى :

اين كعبه در عجم عجمش سرگزيت داد * و آن كعبه در عرب عربش سبز ازار كرد

( ديوان خاقانى ، ص 152 )

( 33 ) ص 25 ، س 10 آسانى : آسايش ( برهان قاطع ) ، فراوانى نعمت ، رفاه ، خوشى ( فرهنگ معين ) . در پهلوى آسانيه

) hin ? as ? a (

به معنى آسايش مكرر به كار رفته است ، نگاه كنيد به : واژه‌نامهء مينوى خرد ، ص 30 ، س 10 . فرخى گفته است :

شش سال به كام دل و آسانى خوردند * بايد زدن امروز چو اشتر همه نشخوار

( ديوان فرخى ، ص 157 )

ناصر خسرو گفته :

جاى رنج و اندهست اين اى پسر * جاى آسانى و شادى ديگر است

( ديوان ناصر خسرو ، ص 48 )